Blockbusters en Long Tail in web2.0

Posted by Rene Jansen Sun, 30 Jul 2006 11:35:00 GMT

De afgelopen tijd lees en hoor ik steeds vaker discussies over "the long tail". Op het congres "the web and beyond" kwam het langs, Marco Derksen van Marketingfacts schreef er over, en ook in de discussie rond een interessante post van professor Maes van de universiteit van Amsterdam op Knowledgecafe, een initiatief van een paar van mijn studenten bij de UvA, kwam het langs. Het leek me daarom aardig hier vanuit het perspectief van web2.0 nog eens naar te kijken.

Wat is dat nou precies, de "long tail"? Je zou het eenvoudig zo kunnen uitleggen: de AKO heeft op veel plaatsen (veelal stations) een boekwinkel. De oppervlakte is beperkt, maar de aanloop is erg groot. Voor de AKO is het daarom van belang om vooral die boeken te voeren die interessant zijn voor die aanloop. Daarom bestaat het assortiment vooral uit populaire, makkelijk verkopende boeken voor een breed publiek. Deze verzameling boeken worden "blockbusters" genoemd. De tegenhanger van blockbusters is dan "de longtail": de boeken die voor een veel kleinere groep mensen interessant zijn en een veel lagere omloopsnelheid hebben. Deze boeken zijn veel minder interessant voor de AKO om in haar assortiment te hebben, en vind je daarom alleen terug in gespecialiseerde boekhandels. Amazon is groot geworden door deze long tail aan te gaan bieden: zij haalt het grootste deel van haar omzet uit boeken die in de reguliere boekhandel niet (meer) te verkrijgen zijn. Iets wat in de virtuele wereld makkelijk te doen is omdat je geen schapruimte beperking hebt.

Wat heeft dit precies met web2.0 te maken? Veel web2.0 toepassingen (denk aan Digg) werken met een voting mechanisme met een zichzelf versterkend effect: een artikel waar veel op gestemd wordt krijgt meer aandacht (wordt op homepage gezet) waardoor nog meer mensen er op gaan stemmen. Zo ontstaan “blockbusters”, de AKO top 10 maar dan digitaal. In zijn post op Knowledgecafe.nl was dit volgens professor Maes één van de redenen waarom hij zo weinig echt interessante posts tegenkwam op dit soort sites. Je zou (met een knipoog) kunnen zeggen dat met dit soort mechanismen er zoiets ontstaat als "de domheid van de massa" of "de waan van de dag". Toch voorzien dit soort sites in een behoefte, kijk maar naar de populariteit ervan (vooral in de VS voorlopig).

Ik denk dat het helpt voor de discussie over de waarde van web2.0 diensten om naast het onderscheid tussen "blockbusters" en "longtail" een tweede as te benoemen, die gaat over de gewenste actualiteit: gaat het vooral om nieuws of vooral om naslag. Zo ontstaat een twee bij twee matrix om webdiensten in onder te brengen, met op de ene as "blockbusters" versus "longtail" en anderzijds "nieuws" versus "kennisbank". Elk van deze vier soorten diensten voorziet in een andere behoefte.

• Blockbuster Nieuws
  Digg is het beste voorbeeld hiervan. De actualiteit is belangrijk, mensen gaan naar deze site om "iets nieuws" te lezen. Dit soort dientsen heeft een entertainmentfunctie en is input voor het gesprek van de dag.
  
  
• Longtail Nieuws
  Het beste voorbeeld zijn de gespecialiseerde blogs met nieuws rond een specifiek thema, bijvoorbeeld de blog van David Armano, die nieuws brengt op het specifieke kruisvlak van marketing en experience design of Wakkere makkers die nieuws brengt over hoe zoekmachines ons steeds weer voor de gek houden of Sophie's blog die zelf haar eigen nieuws brengt over haar leven met kanker. Ik denk dat het succes van blogs te verklaren is dat er heel laagdrempelig publicaties rond een heel specifiek thema (long tail) gebundeld kunnen worden, daar waar dit voor een commerciële uitgever (nog) niet interessant is. Als het populairder wordt kan het natuurlijk alsnog groeien naar een blockbuster (en zal er dus ook blockbuster nieuws rond het thema ontstaan).
  
  
• Blockbuster kennisbank
  Kennisbanken over blockbuster thema's vind je vooral terug in de online archieven van dagbladen en vaktijdschriften, zoals de dossiers van NRC of de thema's van Emerce. Dit zijn kennisbanken met een bepaalde mate van autoriteit (dankzij de bekende uitgevers en redacteuren die achter de kennisbank staan) en gaan vooral over voor een brede doelgroep interessante onderwerpen.
  
  
• Long tail kennisbank
  Juist bij de long tail kennisbanken komt volgens mij de "wisdom of the crowds" gedachte goed tot zijn recht. Wikipedia weet bijvoorbeeld een veel bredere dekking van onderwerpen te bereiken dan de thema's van NRC, simpelweg omdat het werk van schrijven verdeeld wordt over een grote massa, en er ook voor de minder grote onderwerpen voldoende geïnteresseerde lezers zijn. In deze setting dragen mensen vooral bij aan onderwerpen waar ze zelf expert in zijn, en door de onderlinge sociale controle leidt dit (meestal) tot een prima vulling van de kennisbank. Ook social bookmarking schaar ik in deze categorie. Het interessante is dat veel social bookmarking sites, ook oervadervoorbeeld del.icio.us, niet echt een duidelijke propositie kiezen in de matrix. Wij realiseerden onszelf pas onlangs dat veel gebruikers onze Nederlandse social bookmarkingdienst Watvindenwijover.nl vooral als nieuwssite gebruiken, terwijl we hem eigenlijk bedoeld hebben als kennisbank voor de long tail. Zo wordt het long tail kennisbankperspectief (mooi buzzword bingo 2.0 woord trouwens) bijvoorbeeld mogelijk gemaakt door de ingebouwde suggesties van "voor mij gevonden" die het archief van beschikbare meningen over langere tijd doorzoekt om je pro-actief interessante suggesties te doen die nu, in je huidige context, interessant zouden kunnen zijn. Als we van watvindenijover.nl meer een long tail nieuwssite willen maken, dan zullen we ons moeten storten op het ontwikkelen van heel andere functies, namelijk "social news" functies.

Allevier deze soorten webdiensten voorzien in een behoefte. Ik denk dat het aloude "stuck in the middle" van Porter ook hier opgaat: je zult als ontwikkelaar van een web2.0 dienst een duidelijke plaats moeten kiezen in de matrix, juist omdat een andere plaats ook betekent dat andere functionaliteit gewenst is. En fans en critici van web2.0 diensten kunnen met deze matrix in de hand eenvoudiger hun discussie structuren over wat de waarde van een specifieke web2.0 dienst is.

Posted in watvindenwijover.nl, Ons perspectief | no comments

Opportunisme in social bookmarking: Misbruik of gebruik?

Posted by Rene Jansen Tue, 11 Jul 2006 15:56:00 GMT

Bij elke mening op watvindenwijover.nl zit een knopje "meld misbruik". Sinds we in januari live gingen, bijna zes maanden en ruim 3000 posts verder, is daar precies 13 keer gebruik van gemaakt om ongenoegen over een mening kenbaar te maken. De helft van de keren ging dit anoniem, de andere helft met afzender. Deze week hadden we relatief gezien een uitschieter boven de trend met twee "misbruikmeldingen". Dat slingerde bij ons een maandagmorgendisccusie aan (half wakker, beetje loom van het warme weer, lekker bakkie in de hand): wanneer vinden wij nou dat er echt sprake is van misbruik? Een mooie aanleiding voor een beschouwende blogpost over "sociale controle" bij social bookmarking...

Bij watvindenwijover.nl kan iedereen zich aanmelden en meningen toevoegen. Er is geen enkele redactionele controle, spamcontrole of controle op goede zeden vooraf. De ultieme vorm van user generated content zeg maar. Kunnen mensen die vrijheid aan? Of leidt het altijd aanwezige opportunisme in onze kapitalistische samenleving automatisch tot misbruik? En wat is een goede manier om daar dan mee om te gaan?

Een voorbeeld. Een van onze actieve gebruikers mailde over een andere gebruiker: "Hans Mestrum heeft volgens mij elke pagina van zijn eigen website hier gepromoot/ gebookmarkt bij WVWO, dit soort spammen zou geweerd moeten worden."
Nu is het voor ons een bekend verschijnsel dat nieuwe gebruikers, als ze zich net aangemeld hebben, direct hun eigen site toevoegen. Logisch, want dat is een URL die je top of mind hebt en daarmee kun je makkelijk even uitproberen hoe het werkt. Kijkend naar de meningen van Hans Mestrum, geen onbekende in de Nederlandse blogwereld, verwijzen veel van zijn toevoegingen inderdaad naar artikelen die hij zelf geschreven heeft. Anderzijds, inhoudelijk kijkend naar de toevoegingen blijkt dat Hans veel experimenteert en over zijn bevindingen schrijft. En daarmee voegt hij wel waarde toe aan watvindenwijover.nl. Moeten wij hier Hans nu op aanspreken? We hebben er naar gekeken, maar we nemen geen actie tegen hem. Belangrijkste reden: de toevoegingen hebben op zich wel een waarde, en als je naar zijn meningenpagina gaat kun je direct zien dat dit het soort toevoegingen is dat hij doet. Zo bouwt elke gebruiker in de loop der tijd een online identiteit op, waaraan mensen makkelijk kunnen aflezen met wat voor soort iemand ze van doen hebben. Het profiel als bescherming tegen misbruik zeg maar. Het is dan aan elke lezer zelf om een beeld te vormen rond de persoon en of hij deze persoon vertrouwd en interessant vindt.

De tweede misbruikmelding van dit weekend kregen we over de post van Yvonne. De misbruikmelder heeft blijkbaar even research gedaan via de whois database en concludeert: "Yvonne heeft een account gemaakt en daar slechts 2 websites mee gebookmarkt, die toevallig beide geregistreerd staan op naam van Y. (yvonne?) Vos. Tanja is actief sinds Yvonne 'actief' is echter zij heeft (even als Yvonne) alleen www.sexylingeriewinkel.nl gebookmarkt en is daarna nooit meer actief geweest. Volgens mij is hier sprake van het aanmaken van twee accounts door één persoon, die er ook nog alleen voor zijn gemaakt om de eigen websites te promoten."
Inderdaad ziet dit er wel erg dubbel uit. Moeten wij Yvonne (en Tanja) hier op aanspreken? Geen makkelijk antwoord, maar op dit moment nemen we ook tegen haar (nog) geen actie. Belangrijkste redenen: als je naar de profielen van deze dame's kijkt wordt direct duidelijk dat zij slechts 1 site hebben toegevoegd, en dat het hier dus waarschijnlijk om zelf-promotie gaat. Verder filteren onze business rules dit soort toevoegingen eruit als het gaat om het doen van aanbevelingen. En last but not least: sinds de toevoeging op 10 april (3 maanden geleden) is er nu pas één melding van misbruik, dus blijkbaar zijn er weinig mensen die zich aan deze toevoegingen storen...

Betekent dit dat we alles maar toestaan? Dat ook weer niet, we monitoren heel duidelijk wat er allemaal gebeurt en hebben al diverse malen ingegrepen. Deels zichtbaar, deels onzichtbaar. Onzichtbaar? Klinkt spannender dan het is, maar we hebben al verschillende keren de business rules die advies geven aan gebruikers (bijvoorbeeld: voor mij gevonden en wie zijn experts) aangepast om de kans op exposure van dit soort toevoegingen te verkleinen. Ook hebben we als gevolg van trefwoordenspam bij een eerder geval het aantal trefwoorden dat je per mening kunt gebruiken verkleind. Ook merkten we al vrij snel dat enkele slimmerikken een site steeds opnieuw gingen toevoegen of editen om hem bovenaan te krijgen. Dat soort misbruik proberen we met wat slimme functionaliteit en business rules te minimaliseren. Slechts één keer hebben we daadwerkelijk ingegrepen op een misbruikmelding, maar dat bleek bij een ouder iemand te zijn die blij was dat we hem vervolgens hielpen te bereiken wat hij echt wilde...

Samenvattend hanteren wij dus op dit moment de volgende manieren om de kans op misbruik van watvindenwijover.nl te minimaliseren:

• Sociale controle is de belangrijkste moderator, daarom reageren we heel alert op meldingen van "meld misbruik" (maar zijn tegelijkertijd terughoudend met ingrijpen, zoals je ziet);
• We schaven continu aan business rules om exposure van dubieuze meningen te minimaliseren;
• We zijn bezig om rating en rankingmechanismen te implementeren waardoor de "wisdom of the crowd" nog directere invloed heeft op wat boven komt drijven of niet, de echte online variant van sociale controle zeg maar.

De vraag is nu natuurlijk: zijn we hiermee op de goede manier bezig om misbruik in te perken? Op zijn web2.0's horen we natuurlijk graag terug van onze gebruikers of we op de juiste weg zijn om dankzij sociale controle en slimme business rules de kans op misbruik klein te houden...

Ik nodig jullie graag uit te reageren, en hoop natuurlijk dat ook Hans en Yvonne zich in deze discussie mengen :)

Posted in watvindenwijover.nl, Ons perspectief | 3 comments | no trackbacks

Nederland klaar voor de kenniseconomie?

Posted by Rene Jansen Mon, 26 Jun 2006 15:12:00 GMT

De laatste tijd heb ik regelmatig gesprekken over de "kenniseconomie". Vaak is dan de conclusie dat we daar in Nederland nog helemaal niet klaar voor zijn. Mensen herkennen zichzelf helemaal niet in de naam "kenniswerker", en managers weten niet hoe zij kenniswerkers moeten aansturen. Daarom komen alle managementtechnieken uit de industriële economie langs. Vandaag eens gekeken naar de activiteiten waar die Nederlandse kenniswerker dan druk mee is. En als je dat ziet, is gelijk duidelijk waarom we nog een lange weg te gaan hebben in NL...

(bronverantwoording: een goed gesprek op een druilerige maandagmiddag, met 2 Brand bier en 2 zakjes Lays paprika chips)

Posted in Ons perspectief | no comments

Web2.0 als marketinginstrument

Posted by Rene Jansen Sun, 04 Jun 2006 08:13:00 GMT

Ruben, de blogger van Usarchy, nodigde ons uit om mee te doen aan de eerste Nederlandse blogkermis: een online blog carnaval waar allerlei blogposts op het gebied van marketing samen worden gebracht. Vandaar deze blogpost waar ik eens wat ideeën toelicht over de vraag hoe web2.0 ingezet kan worden als marketinginstrument.

Trends in marketing

Kijkend naar de laatste trends op het gebied van marketing denk ik dat er op dit moment vier strategische marketingrichtingen zijn om je merk onderscheidend op de kaart te zetten:

• De beste beleving
  Denk aan de experience economy van Joseph Pine: als organisatie probeer je rond je product of dienst een beleving neer te zetten die de klant niet snel zal vergeten. Apple, De Efteling of "4 uur Cup a Soup tijd" zijn aardige voorbeelden. Het neerzetten van zo’n beleving betekent erg hard werken en enorme budgetten uittellen voor design, marketing en branding.
• De goedkoopste
  Het C1000 gevoel, gewoon geen fratsen, maar een uiterst efficiente proces om zelfs met een lage prijs nog net voldoende marge over te houden om succesvol te zijn. Marketingcommunicatie is hard nodig om mensen te blijven overtuigen dat je de goedkoopste bent, dus "play it hard" (denk aan tele2) en leef rond je acties.
• De geloofwaardigste
  Door de toenemende transparantie merk ik bij mijzelf een toenemende afkeer van organisaties die niet "echt" zijn, die mij als consument het gevoel geven dat ik voorgelogen wordt zeg maar. Albert Heijn heeft voor mij zijn geloofwaardigheid verloren op het moment dat ze begonnen toe te geven de afgelopen jaren veel te veel voor alle producten gerekend te hebben. Dan vertrouw ik zo’n organisatie niet meer. Ik merk dit vaak bij Amerikaanse spelers: als ik online een product koop en ze vragen om een "promotional code". Negen van de tien keer heb ik die niet, en voel me dan bij voorbaat genaaid: waarom krijg ik die korting dan niet en andere wel? Ben ik minder belangrijk? Vanuit dit gevoel zie ik een trend om je als organisatie transparanter en geloofwaardiger op te stellen, waarmee je verkoop niet zozeer stimuleert door acties en lage prijzen, maar juist door bij de klant een stuk vertrouwen, respect en waardering op te bouwen. Dit kost tijd, en is daarmee een van de moeilijkste strategieën. Maar, in mijn ogen, wel de strategie van de toekomst...
• De allerpersoonlijkste
  Vooral geschikt als je in een specifieke niche branche of sector zit, zoals het ontwikkelen van individuele aanpassingen voor gehandicapten, of het opzetten van een afvalstraat voor gemeentereinigingen. In die gevallen maak je een relatief kleine oplage van je product, met heel specifieke eigenschappen. Kennis van je markt in het algemeen en de individuele klant in het bijzonder zijn hier de cruciale onderscheidende factoren.

Marketing en web2.0

Kijkend naar deze trends, zie ik bij de de derde strategie van "de geloofwaardigste" een mooi link naar web2.0. Web2.0 biedt een platform waarop mensen elkaar kunnen vinden. Door hier "de mens" in jouw organisatie in contact te brengen met "de klant" (die vaak tot verbazing van veel organisaties ook een mens van vlees en bloed blijkt te zijn, vol van emoties, ambities en ervaring...) liggen er gouden kansen om de strategie van “geloofwaardigste” invulling te geven.

Maar hoe doe je dat dan? Is bijvoorbeeld corporate bloggen het antwoord? Ik zou zeggen: het is een stapje. Je kan namelijk de corporate blog gebruiken om dagelijks of wekelijks meer inzicht te geven in waar je mee bezig bent. Nadeel is dat het concept van bloggen vrij “autoritair” blijft: de blogger (de organisatie) vertelt zijn verhaal, de lezer kan slechts reageren. Dat hij terug kan praten is een stap voorwaarts, nuttig dus, maar het is letterlijk “terug-”praten in plaats van "mee-"praten. Waarmee je het risico loopt dat corporate bloggen vrij makkelijk verwordt tot ouderwetse marketingcommunicatie.

Om geloofwaardig te creëren middels transparantie zie ik meer kansen in bijvoorbeeld wiki’s en social bookmarking. Een wiki is als "collaborative writing environment" gewoon het virtuele whiteboard waar je samen met je klanten om heen kunt staan om samen kennis te maken. Ik heb dit idee in de praktijk nog niet gezien, maar neem bijvoorbeeld Yamaha of Korg, die zouden de handleiding van hun synthesizers als wiki neer kunnen zetten. Waarmee de gebruikers, die vaak zelf veel meer weten van hoe ze omgaan met het product en hoe het werkt, de kans krijgen om zelf aanvullingen of wijzigingen te doen aan zo’n producthandleiding. Slim voor iedereen: de kwaliteit van de handleiding gaat omhoog, noem het een “open source handleiding” waarmee nieuwe klanten geholpen zijn, maar ook het respect voor Yamaha zal omhoog gaan. Waarom? Omdat ik er van overtuigd ben dat klanten dergelijke transparantie en de mogelijkheid om mee te denken, mee te praten enorm waarderen en zullen omzetten in een veel grotere binding. Zonder dat daar nou enorm grote marketingbudgetten tegenover hoeven te staan.

Een andere mogelijkheid zie ik in het delen van kennis met je klanten middels social bookmarking. Ik denk dat veel organisaties zich onvoldoende realiseren hoeveel kennis er verstopt zit in de hoofden van hun medewerkers en in de bookmarks in eenieders browsers. Door aan je site een social bookmarking omgeving toe te voegen, waar al jouw medewerkers interessante referenties naar artikelen en sites toevoegen, al dan niet voorzien van hun annotatie wat er dan zo interessant aan is, biedt je klanten en prospects een logische plek om zichzelf te verdiepen in de trends en ontwikkelingen in jouw markt. Je zet dan “kennis” in als je onderscheidende waarde in de markt. Door ook klanten de mogelijkheid te geven sites toe te voegen en te annoteren, creëer je een gevoel van "samen aan de zelfde kant van de tafel zitten". Heel krachtig als relatie-instrument, maar zeker ook als “marketing research” instrument. Want nog niet eerder kon je als organisatie zoveel te weten komen over wat je klant vind, hoe hij denkt, en wat zijn ideeën en wensen zijn. De kunst is om zo hét kennisplatform voor jouw branche te creëren.

Samenvattend denk ik dat web2.0 ideale mogelijkheden biedt om vooral de marketingstrategie van "de geloofwaardigste" goed te ondersteunen. Dat gebeurt nu nog heel weinig. Je zou je bijna afvragen, is dat omdat web2.0 nog niet zo bekend is, of is het omdat nog weinig bedrijven het aandurven zich als "de geloofwaardigste" te profileren? Ik hoor graag jullie reacties!

Posted in Ons perspectief | Tags marketing, stage, web2 | 4 comments

Koning zijn is een vak

Posted by Mark Schoondorp Thu, 04 May 2006 10:43:00 GMT

Met ‘De klant is koning’ is de middenstand groot geworden. Wat betekent deze slogan in een online omgeving, waar de band met de bezoeker anders is dan in de fysieke winkel? En wat betekent deze voor producten die door duizenden mensen wereldwijd gebruikt kunnen worden? Hoe moet je luisteren naar je bezoekers? Luisteren naar wat ze zeggen? Kijken naar wat ze doen? Of begrijpen wat ze willen bereiken?

Al jarenlang is user-centered design een methode om de klant in het ontwikkelproces van websites en software-applicaties te betrekken. Deze aanpak is gericht op het luisteren en kijken naar klanten. Doe onderzoek onder je doelgroep en test je (tussentijdse) producten met hen. In deze aanpak is de klant werkelijk koning. Er kleeft echter een aantal bezwaren aan deze aanpak in een omgeving die (nog steeds) zo nieuw is als internet. Weet de klant wat hij wil als hij niet weet wat mogelijk is? Zijn we al vertrouwd genoeg met internet om het gedrag van gebruikers dusdanig centraal te stellen dat ze koning zijn? Of mogen we van klanten verwachten dat ze zich de moeite getroosten zich de nieuwe techniek eigen te maken? Koning zijn is per slot van rekening ook een vak dat je moet leren.

Onze ervaring in het ontwikkelen van succesvolle toepassingen is dat de ontwerper de rol van dokter op zich moet nemen – wel luisteren naar de klant, maar niet dansen naar zijn pijpen. De kunst is om de problemen en wensen serieus te nemen, en deze vervolgens als symptomen te beschouwen voor een behoefte die de gebruiker zelf niet (volledig) onder woorden kan brengen. Met deze gedachtengang zetten we echter de poort wagenwijd open voor een minstens zo groot gevaar: de ontwerper of developer die het allemaal wel weet. Voor probleem X komt deze direct met oplossing Y – dat werkte per slot van rekening ook bij alle eerdere klanten. “Dus u heeft moeite een artikel te kopen op deze site? Zou het dan helpen als we de koop-knop wat opvallender maken?”

Goed luisteren is een vak op zich. Goed luisteren begint bij het begrijpen van het probleem dat de klant heeft. En begrijpen is het je eigen maken van zijn probleem op een dusdanige wijze dat je zelf wéét wanneer het opgelost is. Als je als ontwerper geen flauw idee hebt waarom de klant niets koopt op de site, klinkt het groter maken van de knop als een logische oplossing. “U zegt dat het pijn doet in uw grote teen? Dan plakken we daar een pleister op.” Maar als je begrijpt welke informatie nodig is om een bepaald artikel te kopen, dan blijkt in negen van de tien gevallen dat er informatie ontbreekt om tot aanschaf over te gaan. Welke dat is, verschilt van site tot site en van domein tot domein. Het grappige is dat het verschil tussen gebruikers veel kleiner is – er is meestal alleen een duidelijk verschil tussen experts en nieuwelingen.

Don Norman, een interaction design goeroe, heeft voorgesteld niet meer te spreken van user-centered design maar van activity-based design. Ontwerp vanuit het begrip van de activiteit. Een activiteit is geen taak, hoeft ook geen vast doel te hebben, maar is een reeks handelingen die je uiteindelijk in staat stelt om steeds wisselende doelen te bereiken. Don Norman haalt diverse voorbeelden aan: taalverwerving, een muziekinstrument bespelen, autorijden. Met activity-based design wordt de belangrijkste test niet meer: kan de gebruiker werken met de oplossing, maar ‘werkt de oplossing voor de activiteit?’ De genoemde voorbeelden van activiteiten geven al aan dat een activiteit nog altijd mensenwerk is. Met andere woorden, de mens is niet uit het oog verdwenen. We stellen alleen zijn activiteit centraal, niet zijn individuele eigenschappen. De klant is koning – dat betekent dat we als ontwerpers moeten begrijpen wat het is om koning te zijn...

Posted in Ons perspectief, Advies | Tags activity, design, interaction | no comments

Ervaringen met social bookmarking in Nederland

Posted by Rene Jansen Wed, 08 Mar 2006 16:57:00 GMT

We zijn nu een dikke maand in de lucht met watvindenwijover.nl en het leek ons goed om eens het net op te halen: wat hebben we nou geleerd over hoe Nederland, of preciezer, de huidige set gebruikers van watvindenwijover.nl, in de praktijk omgaat met social bookmarking en tagging. Mooie case natuurlijk voor de onderzoekers onder ons, maar zo'n evaluatie is voor ons ook gewoon slim, omdat we nu bezig zijn met de volgende versie te ontwerpen.

Er komt nog wel een mooi white papertje over onze leerervaringen, maar voor nu wat eerste observaties en vervolgens een kort overzicht waar we voor volgende versie vooral aan willen werken.

Observaties

Kijkend naar de reacties die we tot nu toe hebben gekregen, en onze eigen observaties van de statistieken en het gebruik, trekken we de volgende voorzichtige conclusies:

1. Het toevoegen van links en meningen werkt eenvoudig en OK
2. Wat vinden wij vandaag is voor velen een belangrijke ingang, een leuke pagina om regelmatig te bekijken (wat illustreert waarom sommigen ons een sociale nieuwssite noemen)
3. De "ouderwetse" zoekfunctie wordt meer gebruikt dan de trefwoordenwolk om te zoeken
4. De trefwoordenwolk helpt gebruikers wel om een beeld te vormen van waar ze naar kijken, in het bijzonder als de trefwoorden een specifiek object beschrijven. Zo beschrijft de trefwoordenwolk van een persoon eigenlijk heel goed wat voor iemand die persoon is, en de trefwoorden die verschillende gebruikers aan een site hebben gegeven beschrijven goed waar die site over gaat. Dit ondersteunt ons gevoel dat tagging vooral nuttig is voor sense making (zie bijvoorbeeld onze whitepaper hierover)
5. Mensen gebruiken watvindenwijover.nl ook steeds meer als een soort van blog, waardoor behoefte ontstaat aan uitgebreidere mogelijkheden om je mening vorm te geven, bijvoorbeeld ook met emoticons. Ook betekent dit dat mensen meer mogelijkheden willen hebben zich te profileren, dus de profielpagina moet meer een podium worden om jezelf in de spotlight te zetten
6. De persoonlijke homepage levert nu weinig toegevoegde waarde, je wil een makkelijker overzicht van je eigen bookmarks en meer nadruk op tips die specifiek voor jou interessant zijn. Je persoonlijke homepage moet meer bijdragen aan efficient en productief browsen
7. De vormgeving en layout is voor veel mensen beetje te overweldigend, de felle oranje kleur en de trefwoordenwolk zijn natuurlijk aardig "in your face", en zeker omdat de trefwoordenwolk weinig gebruikt wordt om te navigeren kan hier wel wat opgeschoond worden (waarbij we natuurlijk ons eigen karakter niet te veel willen verkwanselen door goedkoop op de web2.0 vormgevingstour te gaan...)

Herkenbaar so far?

Uitdagingen

We hebben onszelf op basis hiervan de volgende uitdagingen gesteld, die we in de volgende versie willen aanpakken:

1. Het concept van tagging meer inzetten ter ondersteuning van sense making in plaats van zoeken
2. De mogelijkheid je te profileren verbeteren, en tegelijkertijd zorgen dat kwaliteit komt boven drijven (en niet de gene met de grootste mond)
3. De persoonlijke homepage effectiever maken, waardoor hij een nog waardevollere startpagina wordt

Last but not least zullen we natuurlijk enkele langverwachte zakelijke functionaliteiten gaan toevoegen waardoor je onder andere gericht en beveiligd informatie kunt gaan delen met collega's, klanten of gewoon je vrienden. Dit volgens het soloware-groupware principe. Later meer hierover.

Erg benieuwd of jullie je herkennen in de observaties? Nog andere ideeen, tips?

Posted in watvindenwijover.nl, Ons perspectief | Tags bookmarking, leerervaringen, social, watvindenwijover.nl | 3 comments

37Signals voor hen die ze nog niet kennen

Posted by Mark Schoondorp Fri, 03 Mar 2006 07:24:00 GMT

Welkom op internet, waar kleine bedrijven heel groot kunnen zijn. Neem 37Signals, een klein software bedrijf met 7 mensen. Hun weblog wordt door zo'n 20.000 mensen dagelijks gelezen. Hun online webapplicaties worden door meer dan 400.000 mensen gebruikt. Voor grote en kleine bedrijven over de hele wereld gelden ze als lichtend voorbeeld. Er zijn er die beweren dat 37Signals het succes van Google zou kunnen kopiëren. 7 Mensen met zo'n succes. Welkom op internet.

Wat maakt 37Signals zo succesvol? Het zijn stuk voor stuk top professionals. Maar die vind je op meer plaatsen. Ze maken software die direct online te gebruiken is. Maar die vind je ook op vele andere sites. Nee, het grote geheim achter het succes van 37Signals is hun visie op het ontwikkelen van goede software.

Een visie die enerzijds hun producten verheft boven die van vele concurrenten, en anderzijds een grote schare bewonderaars heeft die de boodschap verder uitdragen. In de visie van 37Signals staat het het credo 'less is more' centraal: minder functionaliteiten betekent een groter gebruiksgemak en effectiever werken. In hun ontwikkeling staat het eigen gebruik van de software inmiddels centraal: Voor een product gelanceerd wordt, werken ze er eerst zelf een poos mee. En pas als zijzelf helemaal enthousiast zijn, wordt het gedeeld met het grote publiek. En voordat ze programmeren, ontwerpen ze eerst de schermen. Omdat, zoals ze zeggen, de voorkant is wat de mensen uiteindelijk ervaren en omdat de voorkant veel goedkoper aan te passen is dan het programeerwerk. Dus begint 37Signals bij de schermen, en bepaalt vanuit hier de uiteindelijk te programmeren functionaliteiten. De ervaring leert dat dit voor webapplicaties een zeer efficiënte manier van werken is.

De visie van 37Signals is nu verwerkt in een online publicatie die te koop is via hun site: Getting real.

Waarom aandacht voor 37Signals op Winksels? 3 x raden. Wij zijn fans. Hartstochtelijke fans.

Posted in Ons perspectief | Tags 37signals, getting_real | no comments