Posted by lies
Mon, 23 Apr 2007 12:50:00 GMT
Aan de lunchtafel van Winkwaves ontstaan de beste ideeën. Vooral het idee om onder bovenstaande titel verhalen te schrijven over mijn belevenissen onderweg naar Voorburg viel in de smaak. Op die manier hoeven mijn collega's het dagelijks terugkerende NS-klaagritueel niet meer aan te horen. Zijn zij ook weer blij. Bovendien zou het een mooie gelegenheid zijn om mezelf (eindelijk) eens voor te stellen. De twijfelachtige foto met de zo mogelijk nog twijfelachtigere begeleidende tekst van alweer ruim twee maanden geleden vond ik mezelf niet echt goed doen, al zeg ik het zelf. Vandaar dat ik vandaag mijn avonturen onderweg naar Voorburg met jullie wil delen. Eenmalig, want ik geniet er teveel van mijn dagelijks terugkerende NS-klaagritueel met mijn collega's te delen..!
Het was nog wat fris vanochtend, maar het zonnetje scheen. Fluitend (figuurlijk dan, want fluiten doe ik niet aan) sprong ik op mijn fiets. Je kunt het bijna geen fiets meer noemen, mijn -ik overdrijf niet- 50 jaar oude, in anti-diefstalkleuren geverfde rammelbak... Maar hij rijdt altijd op tijd, en daar gaat het om. Vrolijk fietste ik door Zeist (voor zover je van vrolijk kunt spreken in de wetenschap dat je een hele dag binnen moet zitten terwijl buiten de zon schijnt, maar er was zeker sprake van een goed humeur). Ik was me er toen nog niet van bewust dat het één van de weinige vrolijke momenten van die vroege ochtend zou zijn. Je kunt gerust zeggen dat hier sprake was van enige naïviteit, gezien ik een voor Nederlandse begrippen lang traject moest afleggen met het openbaar vervoer.
Genietend van mijn ontbijt bij de bushalte berustte ik mij in mijn lot: ik zou de trein missen, want mijn bus was te laat. Ach, een kwartier later zou er weer één rijden. Nog een boterham. Nog steeds geen bus. Mijn ontbijt was al bijna verteerd toen er eindelijk een bus aan kwam, waarvan de buschauffeur het op zijn geweten heeft dat ik mijn volgende trein ook nog bijna miste. Sprintend, met in mijn ene hand mijn tas en in mijn andere hand mijn laptop, trachtte ik het fluitje van de conducteur voor te zijn. Dat valt niet mee als je gezegend bent met twee kluts-knieën.
Mijn directe trein van Driebergen-Zeist naar Gouda bleek toch niet zo direct te zijn. Tot aan Utrecht is het meestal onmogelijk een zitplek te vinden, maar toen in Utrecht de trein grotendeels leegliep wist ik een stoel te bemachtigen. Eenmaal volledig geïnstalleerd met mijn laptop op schoot, riep de conducteur om dat we nog een ogenblik geduld moeten hebben. Ik zit prima, dus geen probleem meneer de conducteur. Twee minuten laten precies dezelfde mededeling, waarop de trein langzaam begint te rijden. Helaas haalden we Gouda niet, want nog geen vijf meter verder stopten we weer. Nog een poging, weer vijf meter. De conducteur roept om dat er iemand aan de noodrem getrokken heeft. Even later schalt zijn stem weer door de luidspreker: ze hadden zich vergist, het was niet de noodrem, de trein was 'gewoon' kapot. De monteur zou er direct aankomen. Aangezien ik me er bewust van ben dat de NS nooit direct komt, maar altijd met vertraging, raapte ik mijn spullen bij elkaar om me tien minuten later weer met mijn laptop in een andere trein te installeren. Alweer de intercom, wat nu weer? “Dames en heren, u bevindt zich in de intercity naar Driebergen-Zeist en Rhenen.†Snel laptop dicht en op zoek naar een trein die nÃet kapot is en wèl de goede kant op gaat, dat valt niet mee! Maar ik vond er één die tien minuten later zou vertrekken. Ondertussen even naar je werk bellen dat je vertraagd bent is er ook niet meer bij, want je bent onverstaanbaar: van de 60 minuten galmen er 55 minuten lang spoorwijzigingen en vertragingen door de intercom. Na drie keer naar een ander spoor gestuurd te zijn, zag ik mijn trein het station naderen. Een scheldende vrouwenstem achter me trok mijn aandacht. Ik zag dat een vrouw haar zorgvuldig ingeklapte vouwfiets heel onzorgvuldig en met veel kracht op het perron smeet en met tranen in haar ogen tegen de fiets begon te schoppen. Ik kon me gelukkig beheersen, maar ik had zin om lekker met haar mee te schoppen. Toen haar gevraagd werd wat er aan de hand was, kon ze nog net met een trillende stem uitbrengen dat ze gefrustreerd was door de NS, omdat ze al drie weken lang elke dag te laat op haar werk was gekomen.
Met het verdere verloop van mijn reis zal ik jullie niet vervelen. Kort gezegd zette dit patroon zich voort tot aan mijn eindbestemming. Gelukkig word ik elke dag ontvangen door een stel vrolijke collega's (vind je het gek, zij komen met de auto/motor!) en ben ik mijn frustraties gauw kwijt.
Ik vraag me af of de NS erbij stil staat dat ze letterlijk mensen aan het huilen krijgen... Het is altijd wat: in de zomer kunnen de treinen de hitte niet aan, in de herfst liggen er bladeren op het spoor, in de winter is het spoor te glad doordat het gesneeuwd heeft en de nieuwste rage bij de NS zijn de bosbrandjes. Deze brandjes ontstaan door vonkjes van afremmende treinen die in de droge berm belanden. Ik stel voor dat ze voor de verandering een keer doorrijden in plaats van afremmen, dat zijn twee vliegen in één klap.
Ik ben bang dat jullie nog steeds een vrij beperkt beeld van me hebben: een praatgraag persoon uit Zeist. Dit beeld klopt, maar daar houdt het gelukkig niet op!
Mijn naam is Lies en ik ben 23. Ik ben op dit moment bezig met mijn afstudeeronderzoek voor de opleiding Leisure Management. Dit onderzoek voer ik uit in opdracht van Winkwaves. We onderzoeken samen de behoeften van de creatieve industrie aan onderlinge communicatie, kennisdeling en samenwerking. Ik heb het ontzettend naar mijn zin in de gezellige Caballero Fabriek!
Als ik terug kom van één van mijn expedities naar Voorburg, kom ik gelukkig niet in een leeg huis thuis. Ik woon nu ruim twee jaar met mijn vriend Denny in het hartje van Zeist. Ondanks mijn aversie tegen de NS, ben ik gek op reizen. Geef mij een backpack en zet me op het vliegtuig (met Denny) en ik ben gelukkig! Al eerder bracht ik negen maanden door in Australië, Nieuw-Zeeland en Thailand en aan het einde van het jaar vertrek ik voor zeven maanden richting Peru, Bolivia, Chili, Paaseiland, Tahiti, Nieuw-Zeeland en Australië (als Winkwaves me wil laten gaan).
Verder ben ik gek op de zon, bergen, gourmetten, muziek (ik zal niet uitwijden over mijn jeugdhelden, zoals Joël, dat zou te gênant worden), vliegvelden, Australië, Grey's Anatomy, mijn vrienden en familie, snorkelen, lekker eten, muziekfestivals, bloemen en de lolly's van Winkwaves!
Posted in Over Winkwaves | Tags Creative, NS, stage, voorstellen | no comments
Posted by Rene Jansen
Fri, 20 Apr 2007 15:04:00 GMT
Time flies when you're having fun. Al weer twee maanden geleden is Lies bij ons begonnen om onderzoek te doen voor Winkwaves Creative, onze nieuwe eigen initiatief na Winkwaves Stage dat gericht is op de creatieve professionals. Winkwaves Creative beoogt een ruimte te worden, zowel online als offline, waar vormgevers, tekstschrijvers, fotografen, industrieel ontwerpers en allerlei andere creatieve professionals elkaar kunnen ontmoeten, elkaar kunnen inspireren en kunnen samenwerken.
Vandaag is een mooi moment. Na de afronding van het kwalitatieve onderzoek, waar 26 creatieve professionals werden geïnterviewd over hun behoeften naar een platform om elkaar te onmoeten, kennis te delen en samen te werken, is vandaag het kwantitieve deel van het onderzoek gestart. Doel is om met behulp van de uitkomsten van dit onderzoek de juiste persona's te kunnen identificeren die aan de basis van het ontwerp van Winkwaves Creative zullen staan.
Het onderzoek is gelijk al opgepakt door een paar sites uit de creatieve sector, zoals Delft Design, NFTVM, Design.nl en Immovator. Leuk!
Ben jij nou zelf ook een creatieve professional, dan ben je natuurlijk ook van harte welkom om de enquete in te vullen!
Overigens, uit heel betrouwbare bron weet ik dat Lies zich binnenkort zelf ook nog even zal voorstellen hier op de blog...
Posted in Over Winkwaves | Tags Creative | 1 comment
Posted by joel
Wed, 18 Apr 2007 08:12:00 GMT
Mijn naam is Joël Plas. Ik ben de nieuwe webdesigner m/v van Winkwaves en vraag mij op dit moment af hoe ik mijzelf moet introduceren...
Ik ben nieuwsgierig en onderzoekend van nature. Las vroeger alles wat los vast zat. Ontwikkelde een passie voor strip- en leesboeken waar mijn vrouw nu nog steeds gek van wordt. Kon me urenlang vermaken met Arendsoog, de Kameleon, de Vijf, Donald Duck, Suske en Wiske en Ollie B. Bommel. Via een gitaar van mijn tante gedroomd van een carriere als gitarist waarbij ik het podium deelde met mijn jeugdhelden Eric Clapton en Robben Ford. Helaas verdween de benodigde ambitie toen ik een nieuwe passie ontdekte: de computer.
Begonnen op de MSX van mijn vader (middagen pagina's vol codes inkloppen en 'syntax errors' verstouwen) en een Commodore-64 ben ik via een aantal PC-projectjes nu de trotse eigenaar van mijn MacBook en zit dit stukje tekst nu te typen op een iMac. Blijft elke ochtend weer genieten als het appeltje gaat branden.
Sinds vijfenhalf jaar ben ik samen met (inmiddels) mijn vrouw Danny en zijn wij de trotse bezitters van twee schitterende dochters, Alicia (bijna acht) en Jazz-Lynn (bijna één) die ons elke dag weer veel energie geven. Fascinerend om te zien hoe ze elkaar nu al aanvoelen en een hechte band ontwikkelen. Luna, onze hond completeert ons gezin die ons elke keer weer enthousiast komt bespringen als we thuis komen.
Naast een deeltijd opleiding Communicatie & Multimediadesign ben ik in de weekend free-lance geluidstechnicus voor o.a. Linda Wagenmakers en de band jeWelste en speel ik één of twee keer in de maand met mijn eigen bandje Devils in Disguise (Helaas zonder Eric of Robben).
Sinds afgelopen maandag ben ik aan een nieuwe uitdaging begonnen bij Winkwaves.
De eerste dagen zijn altijd spannend, mijn denkraam is druk bezig alle nieuwe inspirerende indrukken te verwerken. Blijft een lekker gevoel om uit je werk met een glimlach op je gezicht thuis te komen, dat is wel een anders geweest. Wordt vervolgd...
Posted in Over Winkwaves | Tags computer, denkraam, indrukken, inspirerende, Joël, vervolgd, voorstellen, webdesigner, Winkwaves | no comments
Posted by Mark Schoondorp
Tue, 10 Apr 2007 18:21:24 GMT
Les 1 (oke, het kan ook les 10 zijn) uit het vakgebied van usability: registraties vormen een drempel voor participatie in een online omgeving. Wie onderzoek doet naar e-commerce sites, ziet drop off rates in de orde van grootte van 50% voor iedere extra click. En bij usability studies zie je keer op keer dat het registratieproces mensen afschrikt. Waarom registreren zich dan zoveel mensen voor 'Watvindenwijover.nl' zonder ooit actief te worden als poster van meningen?
De theorie schrijft voor dat mensen zich registreren als de verwachte voordelen van geregistreerd-zijn, opwegen tegen de nadelen van het registratieproces. Je kunt 'Watvindenwijover.nl' prima gebruiken zonder deelnemer te zijn. De belangrijkste voordelen van het platform ondervind je pas door actief deel te nemen en webpagina's toe te voegen, niet door je te registreren. Slechts zo'n 40% van de geregistreerden heeft echter ooit iets toegevoegd aan de site, maar we kunnen zien dat een veel groter deel van de geregistreerde deelnemers regelmatig langs komt om te halen wat anderen brachten. En dat is prima. En we zijn blij dat ze zich hebben aangemeld. Maar waarom hebben ze dat gedaan? Ik hoopte nog even omdat ze onze nieuwsbrief zo graag wilden ontvangen. Maar helaas, de nieuwsbrief wordt ook voornamelijk ontvangen door actieve deelnemers.
De enige, wankele verklaring die ik kan verzinnen, is dat, voor de doelgroep van web2 sites, registratie een wel heel kleine drempel is, en dat de beloning, namelijk dat je deel uitmaakt van een Nederlandse web2 site, voldoende is om over de drempel heen te stappen. Waarmee het handboek voor usability wellicht deels herschreven moet worden. Registratie is misschien in een social software omgeving zo vanzelfsprekend, dat zij die zich aangetrokken voelen, direct binnenkomen. Zoiets als je schoenen uitdoen als je een moskee binnenstapt, of een hand geven als je je voorstelt. Ik ben benieuwd of deze trend blijvend is, of dat we straks merken dat de late majority de regels van het spel zal veranderen. Maar vooralsnog: schroom vooral niet je te registreren op 'Watvindenwijover.nl'.
no comments
Posted by Rene Jansen
Sun, 08 Apr 2007 11:09:00 GMT
In Nederland leven we, gelukkig, in een democratie. Dat betekent dat iedere volwassene - vrouw of man, geschoold of ongeschoold, werkend of werkloos, optimist of pessimist, slimste van de klas of probleemgeval, een gelijk recht heeft te stemmen bij politieke verkiezingen. En dat is goed. Toch werkt het democratische principe niet optimaal. Er wordt een steeds grotere kloof ervaren tussen de Haagse politiek en de belevingswereld van de gewone burger. De afgelopen jaren zijn, mede geïnitieerd door Pim Fortuijn en de daaropvolgende gebeurtenissen, verschillende richtingen aangedragen om deze kloof te dichten:
- Meer openheid en communiceren vanuit Den Haag naar de burger (minder torentjesoverleg);
- beter luisteren naar de kiezer en de borreltafel thema’s beter verwoorden (de kracht van bijvoorbeeld SP en Geert Wilders);
- duidelijker (en daarmee hardere) standpunten innemen (Verdonk).
Als ik kijk naar mijn eigen ervaring bij de afgelopen verkiezingen, zowel de 2e kamerverkiezingen eind vorig jaar, als de provinciale statenverkiezingen begin dit jaar, dan speelt internet een cruciale rol in mijn opinievorming en keuzeproces. Als goedwillend betrokken burger staat mij een uiteenlopende variëteit van stemwijzers ter beschikking om mij te helpen te bepalen op welke partij ik zou moeten kiezen. Waar ik voorheen vooral op basis van uitgangspunten van een partij stemde (sociaal democratisch, liberaal of christelijk bijvoorbeeld) kan ik nu op basis van thema’s uit het verkiezingsprogramma of actuele wetsvoorstellen uit de afgelopen periode zien hoe groot de overlap in denken tussen mij en de verschillende partijen is.
De interessante constatering voor mij was de diversiteit die zich bij deze stemwijzers voordeed: mijn stemadvies bleek te variëren van SP (63% overlap), via PvdA (69%) en D66 (70%) tot aan CDA (63%) en VVD (69%). Ik zou mij dus net zo verwant moeten voelen met PvdA als met de VVD, en ik vraag me af of statistisie de winnende procent verschil met D66 als statistisch relevant zouden benoemen. Het probleem is dat ik mij voor het ene thema identificeer met het standpunt van de ene partij, en voor het andere thema met het standpunt van de andere partij.
Volgens mij is dit de illustratie van het failliet van ons huidige democratische bestel. Onze politieke partijen zijn toch vooral een overblijfsel van de verzuiling: onze huidige politieke partijen vertegenwoordigen één verzameling van standpunten over alle themas heen. Met de ontwikkelingen van social software en web2.0 zouden we volgens mij toe kunnen groeien naar een heel ander staatkundig bestel, een democratie 2.0 zeg maar.
Belangrijke ontwikkelingen die we op het gebied van web2.0 zien, zijn de mogelijkheid om je stem te laten horen (blogs), mee te onderhandelen over de relevantie van thema’s (digg), onze mening over thema’s te laten horen (watvindenwijover.nl) en de betekenis van thema’s vast te leggen (wikipedia). Waar het belang van communities in de fysieke wereld vermindert (de buren en de buurt) zoeken we elkaar massaal op in de virtuele online wereld (chat, Hyves en second life). De uitdaging ligt er in om vanuit deze trend een beeld te schetsen van een nieuw soort democratie die de oude verzuiling los laat en inspeelt op onze emotionele betrokkenheid bij thema’s die ons wel boeien en binden.
Ik zou graag een denkrichting willen schetsen voor deze democratie 2.0. De bestaande politieke partijen die op een veelheid aan thema’s een standpunt moeten hebben verdwijnen. Daarvoor in de plaats komen kleine gefocusde partijen die voor een specifiek thema een standpunt hebben. Je krijgt dan bijvoorbeeld 3 partijen voor volksgezondheid, die ieder op hun eigen manier een oplossing voor de problemen in de zorg aandragen. Eigenlijk kies ik als burger mijn minister voor volksgezondheid. En zo kies ik ook een minister (en daarmee een oplossingsrichting) voor onderwijs, voor economie en voor ruimtelijke ordening. Zo stel ik bij de tweede kamerverkiezingen zelf mijn ideale kabinet samen, en aangezien alle burgers dat doen, zal het uiteindelijke kabinet per thema veel beter de stem van de kiezer vertegenwoordigen. De tijd die ik nu steek in het online invullen van stemwijzers en kieshulpen zou ik in deze nieuwe situatie ook gebruiken om gelijk mijn stem uit te brengen, zodat het mij eigenlijk geen extra tijd kost.
Zal een kabinet dat op deze manier is samengesteld betere beslissingen kunnen nemen? Per thema wel, daar ben ik van overtuigd. We kennen allen de “pot met bonen†waar mensen moeten raden hoeveel bonen erin zitten. Wetenschappelijk is aangetoond dat als mensen van elkaar hun schatting niet weten, maar je van een grote groep stemmen het gemiddelde uitrekent, je een heel preciese benadering van het echte aantal bonen krijgt. Wisdom of the crowds wordt dit wel genoemd.
De echte uitdaging om deze denkrichting te laten werken zit in het vinden van een 2.0 oplossing voor het afstemmings- en prioriteitenvraagstuk over de thema’s heen. Nu is het de politieke partij die staat voor een bepaalde prioriteitsstelling: VVD zal altijd “de economie†laten prefaleren, waar Groenlinks altijd het milieu prioriteit geeft. Mijn verwachting is dat je hiervoor een stemmingsmechanisme kunt gebruiken zoals Digg: binnen een bepaalde bandbreedte kan de burger tijdens periodieke stemrondes stemmen om meer geld uit te trekken voor het ene thema (duimpje omhoog voor dit thema), ten koste van geld voor het andere thema (duimpje naar beneden). De wisdom of the crowds voorspelt dat de massa bij elkaar een goede verdeling van onze gemeenschappelijke middelen waarborgt.
Wat mij aanspreekt in deze benadering, is dat ik veel duidelijker mijn stem kan laten horen op gebieden die ik interessant vind. Mijn stem die ik bij de verkiezingen laat horen is geen overlap van 60-70% met een partij, maar een 100% keuze, hetgeen mij weerhoudt om mijn toevlucht te zoeken om “strategisch†te stemmen. Met op deze manier gekozen ministers, en de mogelijkheid om met elkaar het belang van thema’s en daarmee de budgetverdeling over ministeries heen te bepalen, verwacht ik dat de afstand tussen politiek en burger enorm verkleind wordt. We hebben nog een flinke weg te gaan om deze denkrichting verder door te denken, maar het huidige kabinet zou haar innovatiebudget prima kunnen steken in het ontwikkelen van een mooie web2.0 omgeving om deze denkrichting verder te verfijnen en onderzoeken op haalbaarheid. Wij van Winkwaves zouden dit platform dan graag helpen ontwerpen en bouwen natuurlijk :)
Posted in Ons perspectief | Tags politiek, democratie 2.0, web2.0 | 1 comment
Posted by Hans de Graaff
Mon, 02 Apr 2007 07:37:52 GMT
Als er iets is wat ik niet begrijp, dan is het het idee achter flash reclames met geluid die op een site staan. Nietsvermoedend wil ik even op een site kijken, zoals net op de ANWB site of er nog file is, en direct begint er een dialoog of muziekje alle aandacht op te eisen. NIet alleen van mij, maar ook van mijn collega's. Plots ben ik de paria van de gemeenschappelijke ruimte, Ík ben blijkbaar niet aan het werk. Thuis zijn de blikken wellicht iets minder verwijtend, maar niet minder verstoord.
Mijn onmiddelijke reactie is dan toch om het window dicht te klikken. Dan maar geen file-info, of wat dan ook waar ik naar op zoek was. Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn van de site-eigenaar of de reclame-maker. Dus ik vraag me toch een beetje af hoe mensen denken dat dit werkt. Het kan ook niet de bedoeling zijn dat ik het geluid helemaal uit heb staan. Daarmee val ik weliswaar niemand meer lastig, maar dan mis ik ook de handige earcons die mijn applicaties produceren. Bovendien hoor ik dan ook de reclame-geluidjes niet. Blijft over de mogelijkheid om altijd met een koptelefoontje op te zitten. Ook niet echt een fijne oplossing om in contact te blijven met je collega's of huisgenoten. Ik kan dus niet anders concluderen dan dat dit soort reclames verzonnen worden door mensen die de mooie hoekkamer voor zichzelf hebben. Daar maakt het inderdaad niet uit of er plots allerlei herrie uit je luidsprekers komt. Voor alle andere mensen is het gewoon hinderlijk.
Posted in Ons perspectief | no comments
Posted by Mark Schoondorp
Thu, 29 Mar 2007 09:02:00 GMT
Mijn favoriete blog is Creating Passionate Users van Kathy Sierra. Afgelopen week is haar het zwijgen opgelegd. Ruim een maand van steeds heftiger persoonlijke aanvallen en bedreigingen op diverse fora braken uiteindelijk de mentale weerbaarheid van deze zeer populaire blogster. Haar (vooralsnog) laatste post is gewijd aan de psychische impact van de bedreigingen.
Waarom juist Kathy Sierra mikpunt is geworden, is een raadsel. In de reacties op haar laatste blogposts en in commentaren elders op internet lees je diverse verklaringen. Sommigen denken dat haar vrouw-zijn ermee te maken heeft, anderen haar succes. Persoonlijk neig ik naar de mening dat wellicht haar standpunt over succesvolle producten een stel psycho's aan het rebelleren heeft gebracht.
Lovers & Haters
Haar stelling, die bij ons op kantoor aan de wand hangt, is dat succesvolle producten een groep liefhebbers en een groep haters hebben. En dat deze tweespalt onder de gemeenschap ook precies de reden is dat deze producten succesvol zijn. Producten die geen uitgesproken reactie oproepen, zijn gedoemd ten onder te gaan. Misschien dat uit een soort zeer verknipte vorm van fan-zijn, een stel gestoorde gekken zover gaat dat ze hun haat voeden als bewijs van haar gelijk. Zoals John Lennon ooit vermoord werd door Mark Chapman, een fan.
De politie is op dit moment op jacht naar de bedreigers, die volgens de Amerikaanse wet (gelukkig) zich schuldig maken aan zware criminele activiteiten. Hopelijk worden ze snel gevonden. Maar zoals Kathy Sierra zelf schrijft, haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn.
Keuze beste Nederlandse blog is geen stijl
Hetgeen mij brengt bij de titel van dit stuk, Stijlvol bloggen. In Nederland heeft het internetpubliek de blog GeenStijl uitgekozen tot beste blog van Nederland in 2006. De toon van deze blog is hard, recht op de man en wars van politieke correctheid. Een verademing, zo vinden blijkbaar velen.
Het is echter deze opvatting over de vrijheid van meningsuiting die volgens mij excessen in de hand werkt. Het is te goedkoop om GeenStijl te beschuldigen van betrokkenheid bij het monddood maken van Kathy Sierra. Maar door 'zeggen wat je denkt en schrijven wat je vindt' als norm op internet te promoten, maak je de grens naar online doodsbedreigingen wel heel dun - iedereen heeft wel eens iemand in een vlaag van ergernis dood gewenst.
Goed schrijven betekent volgens mij weloverwogen je mening geven, en altijd je respect betonen. Het is daarom zonde dat GeenStijl blijkbaar als de beste blog van Nederland wordt gezien.
Excessen als de doodsbedreiging tegen Kathy Sierra zijn uitzonderlijk, maar als we de norm van GeenStijl als lichtend voorbeeld presenteren aan de opgroeiende internetgeneratie, dan kunnen we er nog heel wat verwachten, vrees ik. Daarom mijn pleidooi voor Stijlvol bloggen: laat alsjeblieft de beste blog van Nederland volgend jaar wel stijl hebben!
Posted in Ons perspectief | Tags blog, normen, stijl | 111 comments
Posted by Rene Jansen
Fri, 16 Mar 2007 13:07:00 GMT
Eerder schreven we al over Winkwaves+1, het open space event ter gelegenheid van onze eerste verjaardag. Ondertussen hebben we met de 35 participanten een whitepaper geschreven, of eigenlijk moet ik natuurlijk "ge-co-creëerd" zeggen, waarin we de belangrijkste vragen en antwoorden rond het thema van de middag "Help, de consument praat terug" samenvatten. Je vindt dit whitepaper op de Winkwaves Site onder het kopje perspectief.
Leuk om je reacties via mail, telefoon of hieronder in de comments te horen natuurlijk!
Posted in Ons perspectief, Over Winkwaves | Tags marketing, Winkwaves, winkwaves+1, web2.0 | 1 comment
Posted by Hans de Graaff
Wed, 07 Mar 2007 13:06:03 GMT
Vandaag een paar kleine aanpassingen op watvindenwijover.nl. Zo zie je nu ook op de groepen pagina de groepen staan waar je lid van bent. Ook bleek dat in heel specifieke situaties soms een privé mening zichtbaar kon zijn voor anderen. In de praktijk zal dit vrijwel niet voorgekomen zijn, en met de huidige versie van de site is dat ook niet meer mogelijk.
Tenslotte is er nieuwe versie van de toolbar voor Internet Explorer. Mocht je problemen hebben gehad met de oude toolbar en IE7 dan kun je het beste deze nieuwe versie installeren. Als je ook met deze nieuwe versie van de toolbar problemen hebt dan horen we het graag.
Posted in watvindenwijover.nl | no comments
Posted by Rene Jansen
Sat, 03 Mar 2007 09:40:00 GMT
Wanneer: Gisteravond.
Waar: Het Haagse ondernemerscafe.
Wie: Zo'n 25 web2.0 activisten uit de regio "groot Den Haag" (van Roelofarendsveen tot Rotterdam zeg maar).
Waarom: Goeie vraag eigenlijk. Gewoon een goed idee dat opkwam tijdens de web2.0 awards uitreiking. Ik stond daar even te praten met Tijs Teulings van Automatique en BlueAce en we vonden dat we het goede voorbeeld van Boris Veldhuizen van Zanten moesten volgen dat het belangrijk is om al die jonge mensen achter al die leuke web2.0 initiatieven wat meer met elkaar in contact te brengen.
Zo gezegd, zo gedaan, een oproep op BlueAce, wat mailtjes hier en daar en de belofte dat Automatique en Winkwaves de eerste drankjes betalen en vaya a la playa :)
Voor de consumptiebonnen hadden we drie varianten gemaakt: de web1.0 consumptiebon (jawel, even hier klikken voor een consumptie), de web2.0 consumptiebon (met afgeronde hoekjes en als thema: share - drink - meet) en om alle discussie over web3.0 uit de weg te gaan de oerconventionele web0.0 bingo versie van de consumptiebon...
Terugkijkend op een gezellige avond, waar we tijdens de borrel alle web2.0 initiatieven op de monitor aan de muur van het ondernemerscafe lekker konden demoën aan elkaar, en we goede gesprekken hadden over elkaars business modellen, of je nou moet bootstrappen (zonder extern geld zelf je boterham verdienen en tegelijkertijd je bedrijf opbouwen) of pitchen (tonnen of miljoenen binnenhengelen bij de huidige set aan hijgerige investeerders), en meer van dat soort onderwerpen die ons allemaal wel bezighouden. Na de borrel in een wat kleiner committee ook nog lekker japanse fusion gegeten. Zoals de mannen van Saltwatermonkey het formuleerden: "Hey cool, het ziet er uit als een frikandel en een berehap, alleen dan iets verfijnder... Al met al blijkt dat zelfs in Den Haag, een stad die toch niet zo bekend staat als hippe internet stad, toch ook veel leuke initiatieven zijn! Meer info over veel van de aanwezigen op de inschrijflijst bij upcoming.org.
Ik zeg: het was geslaagd, op naar de volgende Haagse web2.0 borrel!
Posted in Over Winkwaves | Tags borrel, Den Haag, web2.0 | 11 comments
Meer poëzie
