Kennisbacchanaal geeft inzicht in gebruik Winkwaves Kenniscafé

Geplaatst door Mark Schoondorp Fri, 25 Jun 2010 08:50:00 GMT

Winkwaves organiseert met enige regelmaat een kennisbacchanaal voor klanten van het Winkwaves Kenniscafé. Met het bacchanaal betrekken we klanten bij de ontwikkeling van de omgeving en bieden we bovendien gastvrouwen/heren de gelegenheid ook onderling ervaringen uit te wisselen. Met 25 graden, zoete versnaperingen en ijskoude ijsjes begon het kennisbacchanaal ditmaal bijna als een verjaardag. Nadat de gastvrouwen en -heren van Vodafone, Zichtbare Zorg, VWA en Zeelandia op het tafelkleed de belangrijkste activiteiten in het eigen kenniscafé hadden genoteerd, kwam de uitwisseling van ervaringen makkelijk op gang. Inzicht in zowel de onderlinge diversiteit in gebruik als in de overeenkomsten in uitdagingen gingen daarbij hand in hand. Een paar zaken die ons opvielen.

1. Het verbinden van mensen die normaal niet met elkaar in contact zijn, vormt een overkoepelende en belangrijke motivatie voor de inzet van een kenniscafé. Of het nu gaat om een fusie, een nationaal, internationaal of een over organisaties heen verspreide doelgroep - de initiatieven hebben tot doel mensen met elkaar en met de organisatie in gesprek te brengen.
2. Een wellicht onvoorzien gevolg van deze doelstelling is dat
   1. het een extra horde blijkt om mensen met elkaar in contact te brengen die, in ieder geval in de eigen perceptie, weinig met elkaar (hoeven te) delen en
   2. de doelgroep telkens zo breed is dat je niet blind kunt varen op het enthousiasme van enkele digi-lovers, maar ook de digi-mijders erbij moet zien te betrekken.
3. De dynamiek die mogelijk is in het kenniscafé is aanvullend op andere online media. Waar bijvoorbeeld een bestaand intranet met name het staande beleid bevat, is het kenniscafé de omgeving voor discussies en menings- en/of beleidsvorming.

Het tweede deel van het kennisbacchanaal stond vooral in het teken van de toekomstige ontwikkelingen. Het woord 'mobiel' viel hierbij regelmatig. Maar ook daar zag je het spanningsveld tussen meer functionaliteiten en eenvoud in gebruik. Waarbij de opmerking dat bezoekers van een kenniscafé echt niet op 'Geavanceerd' gaan klikken, het dilemma van de ontwerper nog eens extra benadrukte. Leuk!

Trefwoorden kenniscafe | geen reacties

Hey, ken ik jou niet ergens van?

Geplaatst door Rene Jansen Wed, 15 Jul 2009 09:33:00 GMT

De foutste openingszin in een cafe is natuurlijk "hé, ken ik jou niet ergens van?", op de voet gevolgd door "kom je hier vaker?" en "wil je wat van me drinken?". Kans groot dat de aangesprokene beetje beledigd terugkijkt en de vraagsteller met een blik ver onder nul weer terug zijn schulp in stuurt. Maar hoe werkt dat nu online, een gesprek aanknopen?

Ik kreeg over dit onderwerp een interessant mailtje van Ineke, die schreef: "Je hebt inderdaad gelijk dat je, als je een bepaalde interesse o.i.d. deelt, je sneller in contact komt. Wat mij opvalt is dat het in het kenniscafé net zo moeilijk of wellicht nog moeilijker is om contact te maken met vreemden als in een echt café. Dat wil zeggen: assertiviteit is in de digitale wereld net zo belangrijk als in de ‘echte’ wereld. Is wel een goed onderwerp voor een psychologisch onderzoek: het menselijk gedrag in de digitale wereld. Toen ik net in het kenniscafé kwam heb ik 2x een kronkel geplaatst maar ik vond het effect wat ik hiermee bereikte niet echt stimulerend en ben daar weer mee gestopt. Het is alsof je iets in een groep ‘roept’ tegen niemand in het bijzonder en je komt bij niemand ‘binnen’. Ik neem ook deel aan een paar ning groepen, ook daar merk ik dat het heel moeilijk is om een levendige site te hebben en te houden."

Interessante observatie, en voer voor een blogpost dacht ik zo!

In het werkelijke leven gebruiken we bijna altijd ijsbrekers om met een onbekende het gesprek aan te knopen. De ijsbreker is vaak iets wat we gemeenschappelijk (denken te) hebben (Mark schreef hier ooit zijn legendarische "gaatjes in het plafond" blogpost over - leuke observatie trouwens: googelen op gaatjes in het platfond brengt je gelijk naar deze blogpost). Gister op een terras zag ik bijvoorbeeld een vijftiger het gesprek openen met een leuk blondje van dertig, door haar te vertellen dat hij "net zo'n Jack Russeltje had" als zij op schoot had zitten (zonder veel succes overigens, Joey van Friends zou zeggen dat zij een 9 was, en hij maar een 6). Een andere ijsbreker is een gemeenschappelijke ervaring in het hier en nu "pff, die bus laat weer lang op zich wachten" of "wat vond je net van de presentatie, weinig nieuws he?"

Vervolgens proberen mensen zich een houding te geven, uitgebreid over zichzelf te vertellen, geïnteresseerd vragen te stellen of bijvoorbeeld steeds aansluiting te zoeken bij wat de ander zegt.

En wat zie ik mensen van onze Winkwaves Kenniscafé's doen? Als ijsbreker fungeren veelal de bijdragen die zijn geleverd. En inderdaad zie je op bijvoorbeeld Plein66 een enorme bereidheid te reageren op elkaars bijdragen (zie ook op D66.nl). Vanuit de inhoudelijke reacties komen vervolgens de meer persoonlijke interacties, waarbij bijvoorbeeld gevraagd wordt naar de resultaten van het examen. Maar ook in deze omgeving start het met de bereidheid met elkaar kennis te maken, een bereidheid die niet in alle cafés aanwezig is. Inderdaad heeft Ineke dus een punt. Mensen die elkaar weinig te vertellen hebben, raken niet snel in gesprek, tenzij ze inderdaad ook onine de assertiviteit ten toon spreiden van de cafébezoeker met 'Ken ik jou niet ergens van?'

Geplaatst in Ons perspectief | Trefwoorden gesprek, kenniscafe, Winkwaves | één reactie

Wat je tweet ben je zelf

Geplaatst door Rene Jansen Sun, 31 May 2009 11:33:00 GMT

Gisteravond discussieerden de Europse lijsttrekkers via Twitter in het eerste Twitter Verkiezingsdebat. Omdat we bij Winkwaves natuurlijk zo onze ideeën hebben over hoe je online gesprekken op gang brengt heb ik me met veel interesse ook in het discussiegeweld gemengd.

Wat me in het gesprek allereerst opviel is dat ik al na het lezen van 2 of 3 tweets een heel duidelijk beeld van iemand vorm, zoiets als "de eerste indruk" die je in de fysieke wereld in een flits hebt. Aangezien ik de deelnemers in het debat niet als persoon ken heb ik geen idee of mijn beeld ook maar een beetje klopt, maar laat ik eens een paar voorbeelden noemen.

Hans van Baalen van de VVD zijn eerste tweet is bijvoorbeeld "Hè, hè. Wat een techniek. Ik ben online." gevolgd door tweets als "Het Rotterdamsch Studenten Corps was als vanouds!" en "Leiden was en is de mooiste studentenstad.". Inhoudelijk zijn zijn bijdrages redelijk op de man "Berman heeft niet gereageerd want die is subsidies aan het uitdelen van uw belastinggeld".

Judith Sargentini van GroenLinks weet in 140 karakters zowel heldere statements te maken als het gesprek te voeren: "dankzij GL verbod op honden en kattenbont en testen op dieren. uw visie is eigen dieren eerst. daar zijn wij 't niet mee eens @noerlemans" waarmee ze zowel samenvat waar GroenLinks voor staat, als op dit punt het debat zoekt met @noerlemans van de partij voor de dieren.

Sophie in 't Veld van D66, die gister ook werd verkozen tot "Webpoliticus van het jaar" toont zich ook een ervaren twitteraarster met een duidelijke combinatie van persoonlijke profilering, standpunten helder neerzetten én het gesprek aangaan, met tweets als "Eur Liberale fractie: VOOR Verdrag Lissabon, VOOR uitbreiding, VOOR vrij verkeer werknemers, TEGEN Gitmo, TEGEN doodstraf. Van Baalen?". Ook gaf Sophie inhoudelijke reaties op tweets die van buiten kwamen. Zelf had ik (een beetje als test) bijvoorbeeld ook een tweet naar *@twdebat" gestuurd, waar Sophie met twee heldere tweets op reageerde.

Bij Winkwaves zeggen we altijd dat er bij sociale media eigenlijk geen verschil is tussen de fysieke wereld en de online wereld. Dat wat mensen in de online wereld doen hetzelfde is als wat ze in fysieke wereld doen. Kijkend naar de tweets van de Europese lijsttrekkers denk ik dat dat ook hier bleek te gelden: de beelden die de Europese lijsttrekkers in hun tweets oproepen komen redelijk overeen met de beelden die ze in de fysieke wereld en via andere kanalen oproepen.

Tot zover zou ik dan ook de tussenconclusie willen trekken dat het twitterdebat geslaagd is: zonder me in verkiezingsprogramma's te hoeven storten denk ik een redelijk beeld gekregen te hebben van waar iedereen voor staat en heb ik mijn voorkeuren kunnen benoemen.

Als ik echter kijk naar hoe het debat zelf verliep, dan kunnen we veel leren over de kracht en beperkingen van communicatiemedia als Twitter. De kern van Twitter is dat het een "many to many" communicatiemedium is: iedereen gooit zijn berichtje in de lucht en wie wil luisteren of reageren kan dat doen. Vogels zijn hier biologisch op ingesteld en voor hen werkt dit heel OK. Een vogel twittert gewoon de wereld in "er is hier brood, er is hier brood", en als je honger hebt dan reageer je en kom je mee-eten en anders vlieg je vrolijk door. Wij mensen zijn echter in de fysieke wereld alleen maar gewend om 1-op-1 te praten of om als groep te luisteren naar iemand op de zeepkist. Als iedereen in de fysieke wereld met een luidsprekertje tegelijkertijd roept wat hij vindt, wordt het totale communciatiechaos. Dat gebeurde gister in het twitterdebat ook een beetje. Je zag mensen serieuze vragen stellen, direct gericht aan de lijsttrekkers (zoals ik deed) waar vervolgens netjes op gereageerd werd. Maar ook zag je veel mensen gewoon statements maken, waaromheen dan ook helemaal geen gesprek op gang kwam. En je zag individuele mensen om aandacht roepen, een beetje zoals een handtekeningenjagende fan bij een premiere van de nieuwe film met Angelina Jolie over het hekje heenhangend steeds harder "Angelina, Angelina!" blijft roepen. In veel tweets zag ik dan ook wat teleurstelling aan het eind van het debat, of, zoals iemand het in een tweet het na afloop samenvatte: "1e Twitterdebat interessant experiment, maar format mag nog bijgeschaafd worden...." waar ik vooral de puntjes aan het eind van de zin tekenend vind...

Waarmee we voor mij eigenlijk op de kern van de werkzame kracht van Twitter terechtkomen. Twitter werkt erg goed als nieuwsmedium, om korte, feitelijke berichten en verwijzingen snel te verspreiden. Twitter werkt ook erg goed om een gevoel van verbondenheid te creëren, doordat de onderlinge berichtjes een continue heartbeat van de onderlinge relatie in leven houden. Twitter werkt verder prima als profileringsmiddel, met heldere korte statements kun je jezelf net zo goed profileren als je met een korte live introductie of een interviewflits op TV kunt (alleen met een ander bereik natuurlijk). Waarmee Twitter een prima medium is voor politici om zichzelf neer te zetten en de afstand met de burger te verkleinen.

Maar je voelt de maar al aankomen, Twitter blijkt niet te werken voor een echt goed gesprek, waarin je met elkaar een onderbouwd gesprek kunt voeren, reflecteert, van elkaar leert, en in het gesprek echt verder komt. En dat valt eenvoudig uit te leggen aan de hand van wat mijn oude docent Workshoptechnieken mij heeft geleerd (dank nogmaals voor die wijsheid, @Tommes Snels!), namelijk dat je in een gesprek als facilitator altijd moet zorgen voor een gemeenschappelijke framing van waarover je met elkaar praat. Dat je een foto of flipover ophangt waarover je in gesprek gaat, en je de gemeenschappelijke beelden omheen samenvat. Deze framing kun je bij Twitter op hoofdlijnen oplossen met een #hashtag, maar dat werkt onvoldoende voor echte stroomlijning van het gesprek.

En zoals wij altijd roepen dat je voor een community een "voetbal" moet hebben waaromheen de community zich kan vormen, zo moet je op kleiner niveau in een gesprek ook steeds een centraal frame hebben. Bij het twitterdebat probeerde de radio1 redactie dit te doen door een aantal stellingen neer te leggen, maar omdat het many-to-many twitter "er is hier brood, er is hier brood" gewoon door ging, was het niet altijd even makkelijk te volgen. En opeens realiseer ik me weer de kracht van het Winkwaves Kenniscafe, dat bijvoorbeeld bij D66 als Plein66 in gebruik is. Omdat we daar het gesprek continu vormen rond specifieke documenten, links of nieuwsberichten, en daarnaast toch ook met de shoutbox een "snelle snack voor persoonlijk contact" aanbieden, lijken de gesprekken op Plein66 veel constructiever dan wat we gister in het debat op twitter zagen.

Waarbij ik gister wel de kracht ervoer van de beperking van 140 characters, omdat mensen heel snel to the point kwamen. Moeten we dan voor bijdrages en reacties in het Winkwaves Kenniscafé misschien ook een maximum aantal characters invoeren (bijvoorbeeld 1400, dat is tien Tweets, en dat blijkt voldoende om een heel verkiezingsprogramma in samen te vatten) om mensen te dwingen zich te focussen op wat ze écht willen zeggen en inbrengen? Interessant denkvoer voor deze zonnige zondagmiddag...

Geplaatst in Ons perspectief | Trefwoorden kenniscafe, twitter, twitterdebat | geen reacties

Kennismanagement ofwel de kunst van vervanging (de derde pijler)

Geplaatst door Mark Schoondorp Mon, 29 Sep 2008 07:07:00 GMT

Het grootste nadeel van kennis is niet dat het de gevestigde orde bedreigt, zoals tirannen denken. Of dat het zo snel veroudert, zoals de huidige generatie denkt. Nee, het grootste nadeel van kennis is dat je het niet bij de slager kunt kopen. Kennis is ongrijpbaar, onzichtbaar en staat altijd ter discussie, waarmee het grote overeenkomsten vertoont met zoiets vaags als 'de menselijke ziel'. Een systeem voor kennisdeling is dan ook, op zijn zachtst gezegd, best een gewaagde onderneming. Toch is kennisdeling, naast social networking en gesprekken, de derde pijler onder Winkwaves Kenniscafé. Dit is het laatste artikel in een reeks van drie over de fundering onder Winkwaves Kenniscafé.

Iedere organisatie heeft, met de vergrijzing en de veranderde arbeidsmoraal, te kampen met een fors verloop van personeel. Als antwoord op deze trend besloot veel management, als in een natuurlijke reflex, om te trachten de kennis los te koppelen van mensen en met behulp van ISO normeringen, dikke handboeken en omvangrijke databases procedures en feiten te boekstaven.
Voor organisaties die opereren in de kenniseconomie en hun geld verdienen met dienstverlening, heeft deze opzet van kennismanagement in weinig geresulteerd. De waarde namelijk van kennismanagement in een dergelijke omgeving ligt minder in het conserveren van wat bekend is, en meer in de mate waarin kennismanagement erin slaagt de organisatie te assisteren bij het zich aanpassen aan de nieuwe omstandigheden. Kennismanagement is in wezen de kunst van de vervanging. Als de Direct Marketeer vertrokken is naar een nieuwe baan, bij wie moet ik dan nu zijn? En als wij een nieuwe medewerker hebben met specifieke ervaring, hoe zorg ik er dan voor dat anderen hem vanaf dag 1 kunnen vinden als ze hem nodig hebben?
Een goed systeem voor kennismanagement biedt een continu actuele toegang tot mensen in de organisatie die de kennis hebben waarnaar je op zoek bent.

De nieuwe medewerker

"Ik zal je even voorstellen, dit is... en hij komt" - het alom bekende rondje van de nieuwe medewerker is een vast ritueel binnen iedere organisatie, klein en groot. Maar hoever reikt het rondje? De kantoortuin? De gang? De vestiging? En wat beklijft er van deze kennismaking? Leuke stropdas, gaaf kapsel, die schoenen kunnen dus echt niet...De directe mensen om de nieuwe medewerker heen hebben na een dag al een aardig beeld van hem. Voor de anderen blijft hij lang 'de nieuwe medewerker'. Door roddels, verhalen en gezamenlijke projecten verovert hij langzaam maar zeker een plek in de organisatie. Dit gaat in een tempo dat gedicteerd wordt door geografische, hiërarchische en culturele beperkingen.
Een online omgeving waarin iemand zich niet alleen kan voorstellen, maar ook direct kan participeren, leidt tot een aanzienlijke versnelling van dit proces van integratie. Want in een dergelijke omgeving kan iemand zich sneller profileren en zo bij die mensen op het netvlies komen die behoefte hebben aan zijn expertise. Zeker als deze omgeving erop gericht is het vinden van de juiste persoon voor de juiste vraag te faciliteren, een systeem dat niet blijft hangen bij de 'oude' bekenden, maar keer op keer evalueert wie er nu de juiste persoon is. En daarbij de gesprekken die gevoerd worden, wie wat waardeert, en wie wat doet, laat meewegen. Een dergelijk systeem is Winkwaves Kenniscafé.

In Winkwaves Kenniscafé beschouwen we kennis als een optelsom van 1) wie je zegt dat je bent, 2) wat anderen van je zeggen, 3) wat je toevoegt aan de online omgeving en 4) wat anderen doen met jouw bijdragen. Op deze wijze ontstaat een mix van zeggen en doen, en van je activiteiten in de online omgeving en van je activiteiten elders. Bovendien zorgt het systeem ervoor dat iedere expert gewogen wordt in het licht van alle aanwezigen op het platform. Maar waar we in Winkwaves Stage iemand plompverloren als expert aanwezen, zonder toestemming van de persoon in kwestie, hebben we inmiddels geleerd dat mensen graag zelf controle willen houden over hun status. Dus je bent pas een expert als je er zelf mee accoord gaat. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat niet al deze regels op dit moment al live staan. Ze zijn ontworpen, en staan nu in de steigers.

Een bruisend café

In deze en de vorige twee blogposts zijn de drie pijlers van Winkwaves Kenniscafé aan bod gekomen, te weten: 

• social networking
• gesprekken
• kennisdeling

Op deze drie pijlers hebben wij een omgeving ingericht die we Winkwaves Kenniscafé hebben genoemd om het sociale karakter van de omgeving te benadrukken. Maar de ware essentie van de omgeving ligt in het gebruik dat mensen ervan maken. En inmiddels is wel duidelijk dat een online omgeving alleen zelden een groep kan creëren. Als er geen behoefte is aan groepsvorming, als er geen behoefte is aan gesprekken, als er geen behoefte is aan kennisdeling, als er geen behoefte is om samen sterker te zijn dan alleen, dan zal een Winkwaves Kenniscafé een trieste omgeving zijn, zo eentje waarin de dame op leeftijd de toog afstoft en een enkele heer op leeftijd de hele dag zoekend in de spiegel staart of er nog iemand binnenkomt, tot ook hij uiteindelijk naar buiten sloft en besluit nog liever thuis te zitten dan in deze graftombe.

 

Maar is er 1 organisatie in de wereld te vinden die niet juist begonnen is om samen sterker te zijn? Is niet juist het wezen van elke organisatie om gezamenlijk meer te bereiken dan individueel mogelijk was? En als er 1 medewerker wegvalt, om welke reden dan ook, direct de taken over te laten nemen door anderen in de organisatie? Wie het ondersteunen van een dergelijke organisatie ook serieus online wil doen, nodigen wij van harte uit kennis te maken met Winkwaves Kenniscafé en dit platform voor social networking en kennisdeling onder een eigen naam en vormgeving te introduceren op de eigen werkvloer. Want we weten inmiddels ook dat het mogelijk is om een goed florerend, bruisend café in te richten, waar 's avonds laat nog de kennis uit de luidsprekers knalt. Al blijft het probleem van kennis bestaan: ook bij ons kan je het nog steeds niet bij de slager kopen.

Geplaatst in Ons perspectief | Trefwoorden kenniscafe | 2 reacties

Gaatjes in het plafond; het belang van een gespreksonderwerp (de tweede pijler)

Geplaatst door Mark Schoondorp Sun, 21 Sep 2008 13:41:00 GMT

Waarom vormen mensen groepen? Om te overleven. Hoe vormen mensen groepen? Door communicatie, door twee-weg-verkeer, door zenden en ontvangen, spreken en luisteren, begrijpen en begrepen worden, door afstemming van acties op elkaar. Het heeft geen zin samen te leven als je vervolgens niet aansluit op ieders talenten en daar ruimte voor biedt. Samen zijn we sterker dan alleen, maar niet als je elkaar in de weg zit. Solipsistisch staren door de ander heen biedt geen vruchtbare grond voor groepsvorming. De dialoog wel. In een eerdere blogpost is social networking als pijler onder Winkwaves Kenniscafé verkend. Ditmaal aandacht voor de tweede pijler onder ons platform voor social networking en kennisdeling: Gesprekken.

Een prachtige, naar ik meen Amerikaanse, ontdekking is de oneliner die je als openingszin meeneemt naar een feest. Probeer contact te leggen met andere feestgangers door ze de zorgvuldige geconstrueerde openingsvraag te stellen. Het voorbeeld dat mij bij dit verhaal (urban legend of werkelijk gebeurd?) verteld werd, was de inderdaad briljante openingszin: Are you by any chance half Jewish? Met een dergelijke opening start je met recht een gesprek. Maar gesprekken start je ook met oogcontact, met mensen die hetzelfde zien als jij. Zo heb ik ooit een vriend opgedaan door het tellen van de gaatjes in het plafond van een dubbeldekstrein - als ontwerper verzin je het niet, maar de werkelijke wereld maakt het mogelijk.

Kronkels als gespreksonderwerpen

De kronkels op Kenniscafé.com zijn in wezen niets anders dan objecten om met elkaar te bespreken, gespreksonderwerpen. Het meest voor de hand liggend is de mogelijkheid er een reactie bij te plaatsen, waarbij het gesprek zich voor iedereen zichtbaar afspeelt rond de kronkel zelf. Maar je kunt het onderwerp ook mailen aan een ander, waarbij het gesprek zich naar een andere context verplaatst. Of je kunt de kronkel leggen op leestafels van publieke kringen waar je lid van bent. Voor een laagdrempeliger en meer 1-op-1 contact kun je de kronkelaar bedanken - even een schouderklopje dat in het Geroezemoes van de ander belandt. En tot slot kun je de kronkel tot die van jezelf maken door (met behoud van een referentie naar de oorspronkelijke kronkel) deze te herkronkelen. Op deze wijze ondersteunen we met Winkwaves Kenniscafé conversaties op meerdere niveaus.

Het gaat niet alleen om de kronkels en de inhoudelijke verdieping, maar ook om het groepsgevoel, de intentie om een groep te zijn, of tenminste iets met elkaar te delen. Vandaar dat er op ieder terras een plek is om laagdrempelig berichten achter te laten, berichten die een vluchtiger karakter hebben dan je eigen kronkels of reacties op kronkels van anderen. Veel van de menselijke communicatie gaat niet verder dan 'pingen' - even zeggen dat je nog leeft en van de ander horen dat dat ook voor hem of haar geldt.

De vraag blijft of, ondanks deze diversiteit aan mogelijkheden, de rijkdom van menselijke communicatie in een virtuele omgeving ooit zelfs maar benaderd kan worden. Ik geloof, althans met de huidige stand van mens-zijn en techniek, niet zo in de vervanging van het fysieke samenzijn door virtuele gezelligheid. Maar ik geloof wel dat we in de online wereld verder kunnen bouwen op contacten die in de werkelijke wereld gelegd zijn. En dat we online mensen kunnen ontdekken die uiteindelijk in de echte wereld interessante projectleden of zelfs vrienden kunnen worden.
Daarvoor moet het mogelijk zijn online een goed gesprek te voeren. Je hebt de gaatjes in het plafond van de trein nodig, een gemeenschappelijk object om over te praten. Bovendien moet je de gelegenheid hebben om op neutraal terrein het gesprek te beginnen. En als je elkaar eenmaal kent, moet je verder kunnen, de diepte in, een diepte die zowel in de oorspronkelijke omgeving als daarbuiten gevonden kan worden. Uiteindelijk moeten de gesprekken ergens toe leiden - en met een Winkwaves Kenniscafé, een platform dat draait rond kennisdeling in de zakelijke omgeving, mag het duidelijk zijn wat het doel van de gesprekken is: de juiste mensen vinden om de juiste dingen te doen. Over kennisdeling meer in het afsluitende deel van deze trilogie over de pijlers van Winkwaves Kenniscafé.

NB: deze blogpost is ook te vinden op de 10e online marketing blogkermis

Geplaatst in Ons perspectief | Trefwoorden kenniscafe | geen reacties

De betekenis van social networking (de eerste pijler)

Geplaatst door Mark Schoondorp Sun, 07 Sep 2008 13:20:00 GMT

Social networking dreigt een jeukbegrip te worden, net zoals e-commerce dat bij de eerste internethype was. Social networking is, afhankelijk van de criticaster die je spreekt, een Engelstalig rookgordijn zonder goede definitie, een hype, een kleffe brownie van Amerikaanse leest of een pathetisch substituut voor echte vrienden. En toch is social networking een van de pijlers (de andere zijn kennisdeling en gesprekken) onder Winkwaves Kenniscafé. Is dit slechts een opportunistische truc van ons om gevonden te worden in Google nu de term ‘Social networking’ steeds vaker gebruikt wordt? Of zit er meer achter? Een poging om social networking in een breder perspectief te plaatsen.

Social networking is niet synoniem aan LinkedIn, Plaxo of Hyves. Social networking is niet een zo groot mogelijke verzameling van gelinkte profielen. Social networking is ook niet een gemankeerde, onnatuurlijke expressie van sociaal gedrag. Integendeel juist, wie het fenomeen goed bestudeerd, moet concluderen dat social networking zo oud is als de mensheid en zich nu via een nieuw medium openbaart in een periode van enorme mobiliteit.

De gangbare darwinistische verklaring voor sociaal gedrag van mensen is dat mensen die samenwerken een grotere kans op overleven hebben dan zij die als individualistische blindgangers hun weg zoeken. De groep waartoe een mens behoort, bepaalt in zeer grote mate het succes dat het individu weet te boeken. Zoals je in het dorp moest weten wie het sterkst was, wie het slimst, wie de leider was en wie het meest loyaal, zo geldt dat nu voor de werkvloer. Alleen, die werkvloer is steeds minder een fysiek aanwijsbare lokatie.

Mobiliteit

Social networking bindt mensen die elkaar anders uit het oog verliezen en verruimt daarmee de mogelijkheden van het individu en de groep. Als ik werkloos raak, dan is de kans dat ik een leuke baan vind via mijn directe omgeving beduidend kleiner dan dat er in het netwerk van ex-collega's, -studie- en -klasgenoten een interessante mogelijkheid ligt te wachten. Wie niet de potentie benut van de contacten uit het verleden, en van de contacten van contacten, laat een enorme bron onbenut.
Social networking is onlosmakelijk verbonden met de komst van de auto, het vliegtuig, het jobhoppen en relatieshoppen, kortom, met de enorm toegenomen mobiliteit van het individu. Social networking is een manier om groepen te vormen en in stand te houden waar de fysieke of sociale afstanden te groot zijn om de groepsvorming organisch via toevallige ontmoetingen of hiërarchisch via opgelegde verbanden, tot stand te brengen. Wellicht dat de groepen die via social networking gevormd worden in tijden van oorlog niet zo veel waarde hebben, maar als het gaat om het favoriete beroep van de afgelopen 50 jaar, dat van kenniswerker, vertegenwoordigt het een niet te onderschatten waarde. Weten wie je nodig hebt voor een project of voor een vraag is de kern van veel van de werkzaamheden van een kenniswerker.

Pijnlijke communicatie

Fysieke locaties moedigen een vanzelfsprekende band tussen mensen aan - een lift die vast zit maakt de liftgenoten automatisch tot een tijdelijke ‘groep’. Dit mechanisme van vanzelfsprekend is in de online omgeving afwezig. Iedere vorm van online contact maken is een moedwillig en gecreëerd communicatiemoment. De expliciete vorm van relaties vastleggen op internet is waarschijnlijk een van de redenen waarom social networking in een kwaad daglicht staat bij die groep die met de online realiteit weinig opheeft. Het medium dwingt een formalisatie af die onnatuurlijk aanvoelt. Zelfs verzoeken van collega's voor een connectie kunnen pijnlijke momenten opleveren: zijn we nu vrienden of zakelijke relaties?
Vooral waar een ongelijkheid in de relatie zit, kan dit tot ongemakkelijke situaties lijden. Op zich niet erger dan de enthousiaste begroeting door een onbekende op een drukke zaterdagmiddag, omgeven door man en kinderen, die na enkele pijnlijke momenten een nieuwe collega blijkt te zijn. Maar op internet ontbreken tot nog toe de subtiele, onbewuste signalen die de kans op sociale rampen aanzienlijk beperken.

Juist door het ontbreken van die rijkdom aan communicatieve lagen, krijgt social networking soms het karakter van borstklopperij, een poging jezelf belangrijk te maken in een omgeving die als los zand aan elkaar lijkt te hangen. Zeker in de Nederlandse cultuur geen praktijk die op veel sympathie kan rekenen. Vandaar dat een omgeving die enkel gericht is op social networking het tegengestelde van sociaal is, of althans maar 1 aspect van sociale interactie vertegenwoordigt - het ik.
Vandaar dat social networking ook maar een van de pijlers onder Winkwaves Kenniscafé is. De volgende keer een blogpost over een andere pijler onder ons platform voor social networking en kennisdeling in de zakelijke omgeving: Gesprekken.

Geplaatst in Ons perspectief | Trefwoorden kenniscafe | geen reacties

20-08-2008 Wow!

Geplaatst door Rene Jansen Fri, 22 Aug 2008 12:41:00 GMT

Een ander woord heb ik er gewoon niet voor, wow, wat hebben we het naar onze zin gehad op 20-08-2008 bij de introductie van het Winkwaves Kenniscafé! Nu, anderhalve dag later, begint mijn adrenaline weer op een wat normaler peil te komen, een mooi moment om even terug te kijken. Het was gezellig druk, veel te weinig stoelen, maar aan de statafels was het gelukkig ook prima toeven. Bij binnenkomst kringelde de geur van echt goede espresso je tegemoet, erg veel complimenten voor de baristo gehad die inderdaad hoogstandjes voor eenieder wist te bereiden. We openden met een heel dubbel gevoel: we nemen vandaag afscheid van ons watvindenwijover.nl, onze eerste dienst, waar we met veel ziel en zaligheid aan gewerkt hebben, maar met een "de koningin is dood, leve de koningin" begon de adrenalinebom van Winkwaves Kenniscafé, waar we afgelopen half jaar hard aan getrokken hebben, de laatste weken vooral onder het genot van veel pizza's, japanners en andere keukens die je zo makkelijk via thuisbezorgd.nl kunt genieten.

Ard Huizing van de Universiteit van Amsterdam begon, op de hem bekende wijze, met een flinke dosis verwarring te zaaien: wat is nou de overeenkomst tussen een rode roos en een online omgeving voor social networking en kennisdeling binnen organisaties? Het antwoord bleek gelukkig helder: de betekenis die we geven aan een roos, raakt ons meer dan de feitelijk te beschrijven karakteristieken zoals het aantal blaadjes of de lengte van de steel. En zo werkt dat ook voor Winkwaves Kennsicafé, zo vertelde Ard: het gaat niet om de functionaliteiten, maar om de betekenis die mensen eraan geven, over het sociale groepsproces dat op gang komt. De uitdaging voor ontwerpers van social software is dat ze dit sociale groepsproces niet kunnen ontwerpen, ze kunnen er alleen maar vóór ontwerpen. Zo werd LastFM ontworpen als "de laatste radio die je ooit nog nodig hebt". LastFM is mega populair met 20 miljoen gebruikers, maar niemand gebruikt het zoals de ontwerpers dachten. Zijn vraag aan Winkwaves: vertel over jullie ideeën, waarom hebben jullie Winkwaves Kenniscafé zo ontworpen als je het ontworpen hebt?

Om die vraag te kunnen beantwoorden, begonnen we met even terugkijken: Schermafdrukken van de allereerste versies van watvindenwijover.nl en Winkwaves Stage, ontwerpen van de tekentafel en feitelijke live sites, om daarmee ons eigen groeipad in de loop der tijd te laten zien. Waar we in het begin nog erg bezig waren om "goed gereedschap" te maken, waarmee je makkelijk je eigen bookmarks kon beheren, er over kon vertellen, en kon kijken welke bookmarks andere mensen eigenlijk hadden, social bookmarking dus eigenlijk, zo hebben we ons langzamerhand gerealiseerd dat je niet moet ontwerpen voor de functionaliteit "het opslaan en (terug)vinden van bookmarks", maar dat de drijvende kracht voor een belangrijk deel zit in het triggeren van "sociale nieuwsgierigheid" en "informationele nieuwsgierigheid", ofwel, wat gebeurt er allemaal, en wie is er allemaal, en wat doen ze? En dat het verder belangrijk is om de vorming van groepen te ondersteunen. Socialiteit was het woord dat Ard daarvoor gebruikte, onze "menselijke geneigdheid om groepen te vormen". Het aardige is dat we dit denken nu helemaal hebben ingebracht in Winkwaves Kenniscafé. Dat betekent dat de startpagina "het terras" is: daar ga je heen om je nieuwsgierigheid te bevredigen, om te zien en gezien te worden. Je ziet wie er documenten post, vragen stelt, wie reageert (en wat hij reageert), wie leuke tips heeft voor het gesprek van de dag. Het antwoord op Ard zijn vraag, ofwel: "met welke aannamens in je hoofd heb je Winkwaves Kenniscafé ontworpen?", beantwoordde ik uiteindelijk door te zeggen dat onze theorie is dat organisaties innovatiever en effectiever worden als kennis tot leven komt, gaat stromen, en dat dit gebeurt als je mensen met elkaar in gesprek brengt. Daarom zie je in het ontwerp van Winkwaves Kenniscafé heel veel manieren om mensen te ontmoeten en met hen in gesprek te gaan, en als dat zo voelt om samen groepen te vormen. Verder zien we een belangrijke rol weggelegd voor het "gastheerschap", om net als in een goed cafe, mensen welkom te heten en te zorgen dat iedereen zich veilig en op zijn gemakt voelt, weet wat hij kan en mag doen, en wat er van hem verwacht wordt. Daarom zie je op veel plaatsen ondersteuning voor de gastheer terug.

Aan het eind van de presentatie liep het tellertje op de homepage van kenniscafe.com af... Live!!!

Vervolgens vertelde Wassili Bertoen van Deloitte Innovation op enthousiaste wijze zijn visie op innovatie bij grote organisaties, zowel bij Deloitte zelf, als bij haar klanten. Een mooie case om de flexibiliteit en dynamiek die hoort bij innovatie, af te stemmen op het procesmatige, hierarchische denken bij grote organisaties. Vandaar dat Wassili de online activiteiten van Deloitte deels buiten de deur organiseert, daar tot volwassenheid laat komen, om ze vervolgens weer in de staande organisatie in te brengen. En zo is innovatie weer mooi tot een proces verworden :)

Ik introduceerde vervolgens Frank van Mil als "het hoofd van het kenniscentrum van D66". Met een grote glimlach relativeerde Frank vervolgens: "Hoe veel hoofd ben je van een afdeling van 1.6 fte?". Ik moet bekennen dat zijn verhaal mij vervolgens diep raakte. Hij gaf aan dat ze, als onze eerste klant van Winkwaves Stage twee jaar geleden, toen vooral voor ons enthousiaste en goede verhaal gingen. Geweldig om te zien dat ze nu, ruim twee jaar later, zelf zijn gaan ervaren welke waarde het voor hen heeft, actief met ons blijven meedenken, en vooral met zoveel warmte en enthousiasme over social networking en kennisdeling praten. Wow!

Caroline van der Post van Mediaedge:CIA, onderdeel van GroupM, vertelde over de ervaringen bij Mediaedge:CIA en zusterbedrijf Mindshare met Winkwaves Stage, de voorganger van Winkwaves Kenniscafé. Mooi om te zien dat zo'n beetje 50% van de mensen echt actief is op de omgeving, een heel verschil met de 1-10% die vaak als vuistregel voor publieke social software omgevingen wordt gehaald. Caroline vertelde ook uit eigen ervaring dat het gastheerschap zo belangrijk is: "Winkwaves gaf ons zo'n mooi actieplan hoe je in zes maanden de omgeving tot leven kunt brengen, en ja, dat zijn ook echt acties, je moet echt tijd steken in het tot leven brengen".

En onder het genot van nog zo'n lekkere espresso begonnen de eerste posts en artikelen over het Winkwaves Kenniscafé op internet te verschijnen. Veel op Twitter natuurlijk, niet verwonderlijk met de vele Twitteraars in de zaal, maar ook allerlei bloggers en jounalisten wisten ons te vinden. Een bloemlezing:

• Webwereld
• Marie-José Klaver op NRC
• Marketingfacts
• Erwin Boogert op Emerce
• Net Opus
• Informatieprofessional
• Patrick Boonstra op Bank.blog.nl
• Warme woorden op de blog van Martin Kloos
• Sprout (via Emerce)
• En deze is geweldige, een echte koffieliefhebbers blog :)

We hebben ook een videopresentatie van de dag, maar die wordt nog gemonteerd, die houden jullie nog even te goed! (je kan bijvoorbeeld wel alvast even kijken op de Flickr foto set van Tom Verhoeve van Proven Partners) 

Moet bekennen dat ik de hele dag heb lopen stuiteren, zo zag ik bijvoorbeeld ook op het filmpje dat Fred Zelders maakte.Heb haast geen woorden voor het gevoel dat ik nu heb, dus ik hou het kort en krachtig: Wow!!!

Trefwoorden 08, 20, 2008, kenniscafe | geen reacties

De vier pijlers van Winkwaves Kenniscafé

Geplaatst door Rene Jansen Sun, 10 Aug 2008 16:26:00 GMT

De introductie van Winkwaves Kennsicafé op 20-08-2008 nadert met rasse schreden, en daarmee een mooi moment om weer iets verder te vertellen wat Winkwaves Kenniscafé zal zijn.

Eén van de grondgedachten van Winkwaves Kenniscafé is dat de mens sinds haar eerste ontstaan in groepen leeft. Over de eeuwen heen blijken mensen beter te presteren als ze elkaar kennen, als ze zich een groep voelen. Om mensen zich binnen een organisatie ook een groep te laten voelen, heb je meer nodig dan een zoveelste profielensite of een langdurige Miscrosoft Sharepoint implementatie met een overdosis aan technische functionaliteiten. Dan moet je een omgeving hebben waar je als mens gewoon mens kunnen zijn.

Daarom zijn we in Winkwaves Kenniscafé, onze nieuwe omgeving voor social networking en kennisdeling, niet bang voor een beetje gezelligheid. Want willen mensen samenwerken, dan is vertrouwen nodig. Vertrouwen krijg je niet door functionaliteiten, maar door het gevoel zelf nodig te zijn en te weten dat anderen er ook zullen zijn als je ze nodig hebt. Met Winkwaves Kenniscafé streven wij ernaar dat iedere deelnemer zich een gewaardeerd onderdeel voelt van de groep als geheel. Sommigen klinkt dat zweverig in de oren, niet geschikt voor het bedrijfsleven of voor grote organisaties. Dat vinden wij jammer, heel jammer. Want in onze overtuiging is het de mens die het verschil maakt, in het verleden en in de toekomst. En de mens is een sociaal wezen. Alleen door mensen centraal te stellen zal je als organisatie in de kenniseconomie van de 21ste eeuw kunnen uitblinken.

Maar, zo denk je nu misschien, wat gaat Winkwaves Kenniscafé dan precies zijn? Winkwaves Kenniscafé is een online omgeving voor social networking en kennisdeling. De omgeving rust op vier pijlers: een gemeenschappelijk terras, een persoonlijke leestafel, de gespreksonderwerpen en natuurlijk de mensen in al hun verscheidenheid.

Het terras

Wie is er allemaal, wat gebeurt er, je onderdeel voelen van de omgeving - het terras is bij uitstek de plek om te zien wat er langskomt en met elkaar snel en direct berichten uit te wisselen. Een sociale omgeving zonder een dergelijke plek voor ontmoetingen is in onze beleving ondenkbaar.

De leestafel

Niet alles wat er gebeurt, wil je volgen. Daarom is er de leestafel - voor alles wat de moeite waard is omdat het aansluit op je eigen inhoudelijke of sociale interesses. De leestafel is jouw persoonlijke toegang tot informatie die boeit.

De gespreksonderwerpen

Winkwaves Kenniscafé is voor de zakelijke omgeving ontwikkeld, en een belangrijke doelstelling van de omgeving is om het proces van kennis delen te ondersteunen. In Winkwaves Kenniscafé verzamelen de deelnemers informatie en delen deze met elkaar. Informatie kan uit vele bronnen komen: elders gevonden op het internet, zelf geproduceerde documenten, antwoorden op gestelde vragen en eigen vrije teksten. Door het gebruik van trefwoorden kan informatie uit verschilende bronnen eenvoudig bij elkaar komen en tot nieuwe inzichten leiden. En door er vervolgens met elkaar over in gesprek te raken, kan er inderdaad sprake zijn van kennisdeling.

De mensen

Er is voor mensen uiteindelijk niets fascinerenders dan andere mensen - wie is een vriend, wie weet veel van een bepaald obderwerp, waarom kijkt zij zo vrolijk en zij niet? Met wie wil ik veel delen, met wie minder? En hoe presenteer ik mezelf zodanig aan anderen dat ik mijn eigen doelen kan bereiken? Winkwaves Kenniscafé is ontworpen voor mensen die in een zakelijke omgeving met elkaar samen leven. Je kunt er groepen vormen voor projecten, rond inhoudelijke thema's of voor welke andere reden dan ook. Je kunt er experts vinden, mensen die bereid zijn antwoorden te geven over onderwerpen die hen bezighouden. Je kunt er verrassende nieuwe collega's ontdekken, en mensen die vanuit een ander perspectief met hetzelfde bezig zijn als jij. Winkwaves Kenniscafé biedt een ontmoetingsruimte voor kennisdeling, waarin iedereen welkom is. Natuurlijk bieden we daartoe ook uitgebreide ondersteuning voor gastvrouwen en -heren in de omgeving als geheel en binnen de groepen.

Benieuwd naar wat visuele impressies?

Op kenniscafe.com verschijnt tot 20-08-2008 steeds meer informatie over Winkwaves Kenniscafé. We zijn benieuwd naar je voorlopige reacties :) 

Trefwoorden kenniscafe, kennismanagement, networking, social, Winkwaves | geen reacties

Aankondiging introductie Winkwaves Kenniscafe

Geplaatst door Rene Jansen Fri, 18 Jul 2008 06:58:00 GMT

Voor sommige mensen zijn de zomermaanden een moment van rust, ontspanning en familie. Voor ons is het op dit moment één van de drukste tijden van de afgelopen twee-en-een-half jaar. Zoals Mark zei toen we vorige week weer eens tot 's avonds laat samen voor het whiteboard stonden: "pfff, ik heb volgens mij nog nooit zo hard gewerkt als de laatste tijd". En dan kijken we elkaar heel enthousiast aan :)  Want waar we zo druk mee zijn, is het zorgen dat we op de mooie datum van 20-08-2008 een tweetal mooie nieuwe diensten zullen kunnen introduceren, waar onze hele ziel en zaligheid van passie voor het ontwerpen van online sociale omgeving, de ervaringen (zowel de goede als de teleurstellende) met Winkwaves Stage en watvindenwijover.nl, en het onderzoek dat we met de Maatschap doen bij de Universiteit van Amsterdam naar social software. Op 20-08-2008 zullen we namelijk introduceren:

Winkwaves Kenniscafe: een online platform voor social networking en kennisdeling, gericht op middelgrote en grote organisaties die meer aandacht willen geven aan het onderhouden en opbouwen van de bedrijfsidentiteit, het boeien en binden van de mensen in en rond de organisatie;

Kenniscafe.com:  een online platform voor social networking en kennisdeling, gericht op gepassioneerde groepen individuen, freelancers en kleine organisaties, die een logische online ontmoetingsplaats zoeken om met elkaar kennis te maken en kennis te delen. 

De komende weken zullen we je op de hoogte houden van de ontwikkelingen en steeds meer tipjes van de sluier oplichten, om met je te delen waarom wij zelf zo enthousiast zijn over Winkwaves Kenniscafe. Het sluit in onze ogen namelijk erg mooi aan op de behoefte die veel organisaties hebben om de kracht van social networking ook binnen en rond hun organisatie in te zetten (Ongetwijfeld dat de consultants onder ons dat Enterprise2.0 noemen). Met Winkwaves Kenniscafe zullen we hen een erg ver doorontwikkelde social networking en kennisdelingsomgeving kunnen bieden, dat net als Winkwaves Stage, gewoon via een "Software as a Service" dienst wordt aangeboden. Het voordeel daarvan is dat je geen tijd hoeft te steken in lange ICT trajecten of hobbywerk van aan elkaar geknoopte componenten. Met Winkwaves Kenniscafe heb je per omgaande een doordachte en bewezen (met dank aan alle implementaties van Winkwaves Stage van de afgelopen 2 jaar) omgeving helemaal live staan, en kun je al je tijd, energie en aandacht geven aan datgene wat social networking echt tot een succes maakt: als gastheer mensen enthousiasmeren en zorgen dat het tot leven komt. En daar helpen wij je dan graag mee, samen met de groeiende groep van partners die ons gaan helpen om gastheren op te leiden en te coachen. 

De komende weken zullen ook de eerste persberichten de deur uitgaan als vooraankondiging voor 20-08-2008, maar hier op de blog praten we je graag al eerder wat bij :)

Trefwoorden kenniscafe, Winkwaves | geen reacties